Γεγονότα Περιόδου: Φθινόπωρο 2017

Ο Δίας στον Σκορπιό

Στις 10 Οκτωβρίου 2017 ο πλανήτης Δίας αποχαιρετά το ζώδιο του Ζυγού, για να πάει να εγκατασταθεί για την επόμενη σεζόν στον Σκορπιό, στέλνοντας μας ένα πολύ συγκεκριμένο μήνυμα σε πρώτο επίπεδο: έρχεται κρύο, καιρός για δύο. Στο ζώδιο αυτό θα παραμείνει μέχρι και τις 9 Νοεμβρίου 2018. Στην διάρκεια της παραμονής του στον Σκορπιό θα γυρίσει μια φορά σε ανάδρομη πορεία, από τις 9 Μαρτίου στην 23η μοίρα του ζωδίου και θα φτάσει μέχρι και την 13η μοίρα στις 11 Ιουλίου. Ο Δίας είναι ο δάσκαλος που, σε αντίθεση με τον Κρόνο, δίνει τα μαθήματά του μέσα από την άφθονη παροχή, η οποία φτάνει ως και την υπερβολή πολλές φορές. Ειδικά αν είναι δυσαρμονικά τοποθετημένος, εύκολα χάνει τα ηθικά του κριτήρια, οδηγώντας πολλές φορές σε τυχοδιωκτισμούς και απάτες, με κίνητρο το εύκολο κέρδος. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές στο πέρασμά του έχει τυφλώσει αρκετούς από εμάς με αλαζονεία και εγωισμό, ή μας έχει οδηγήσει σε υπεραισιόδοξες κινήσεις που μελλοντικά ίσως έχουν αποδειχτεί καταστροφικές!

Ο Οκτώβριος για όσους έχουν αποφασίσει να μοιραστούν αυτό το χειμώνα με ένα ταίρι, αλλά και ταιριαστούς φίλους και συνεργάτες, δίνει σημαντικές προοπτικές προς αυτήν την κατεύθυνση. Λίγο πριν αφήσει το Ζυγό, ο Δίας έκανε όψη με τον Ουρανό στον Κριό, καθιστώντας σαφές πως οι γνωριμίες που θα κρατήσουν και θα γίνουν σχέσεις, είναι απαραίτητο να στηρίζονται σε συμφωνίες που κερδίζουν και οι δύο, και εμπεριέχουν καθαρότητα, αυθεντικότητα και αλήθεια. Είναι η ώρα καρμικά να ειπωθούν σημαντικές αλήθειες και αποκαλύψεις καταρχήν στον εαυτό μας και μετέπειτα στο περιβάλλον μας. Είναι σημαντικό να εστιάσουμε στη συνειδητοποίηση πως σχέσεις που στηρίζονται στην ανοχή ή την δοτικότητα του ενός, είναι σχέσεις γονιού – παιδιού, και σε καμία περίπτωση σχέσεις ενηλίκων.

Οι σχέσεις που θα ευνοηθούν αυτή την περίοδο, με την είσοδο του Δία στον Σκορπιό, δεν είναι παυσίλυπα που κουκουλώνουν την εσωτερική μοναξιά και ερημιά. Αλλά ούτε και τάπες που θα βουλώσουν την έλλειψη εσωτερικής επαφής με τον εαυτό και την κάλυψη του εσωτερικού κενού μέσω της κατανάλωσης και της χρήσης άλλων ανθρώπων ως υποκατάστατα. Όπως επίσης δεν είναι σίγουρα και γονείς να μας αναλάβουν, ούτε παιδάκια για να τα αλλάξουμε, ούτε θύματα για να τα σώσουμε, ούτε μπαμπούλες και θύτες για να τους σωφρονίσουμε. Οι σχέσεις που θα ευνοηθούν θα είναι ζωντανές, θα πάλλονται από τη ζωή αυτή καθεαυτή, δεν θα δημιουργηθούν μέσα από νεκρά παιχνίδια ρόλων και από φόβο μοναξιάς, αλλά από πραγματική ενήλικη ανάγκη σχέτισης και επαφής και αληθινό έρωτα. Άλλωστε οι άνθρωποι που γνωρίζουν να σχετίζονται είναι κατά βάση μοναχικοί, γιατί καταρχήν εμπεριέχουν τον έρωτα και αφιερώνουν χώρο και χρόνο στο να σχετίζονται με τον εαυτό τους και έχουν να καταθέσουν τον εαυτό τους αυθεντικά σε μια σχέση. Δεν φοβούνται να μείνουν χωρίς τους άλλους και ούτε σχετίζονται μαζί τους από φόβο μοναξιάς. Σχετίζονται από βαθιά πηγαία έλξη και αληθινό έρωτα. Άλλωστε, όπως λέει και ο Ουρανός, μοναχικότητα σημαίνει παρουσία του εαυτού και μοναξιά σημαίνει έλλειψη του άλλου από τον οποίο εξαρτώμαι.
Το χαρακτηριστικό αυτών των σχέσεων είναι πως απαρτίζονται από ανθρώπους που εμπεριέχουν ισχυρά συμβόλαια με τη ζωή αυτή καθεαυτή, είναι ζωντανοί στην ροή της ζωής και βρίσκονται σε συντροφικότητα με τον εαυτό τους και είναι σε θέση να κινηθούν και προς τη συντροφικότητα με άλλους ανθρώπους. Έχουν κοιτάξει μέσα τους, έχουν γνωρίσει και έχουν αποδεχθεί τον εαυτό τους και την ζωή έτσι όπως είναι, τον έχουν φροντίσει, αγαπήσει, θεραπεύσει, ακουμπάνε ήρεμα σε αυτόν και δεν χρειάζονται κανέναν να τους σώσει από το μέσα κενό. Γιατί απλούστατα οι ζωντανοί δεν έχουν κενό, αλλά ξεχειλίζουν από ζωή. Τα έχουν βρει με λίγα λόγια με τον εαυτό τους και είναι σε θέση να τα βρουν και με τους άλλους, δημιουργώντας ξεκάθαρες συμφωνίες και συμβόλαια σχέσεων, που ελευθερώνουν τα μέλη τους μέσω της αγάπης και της συντροφικότητας.

Με την είσοδο του Δία στο Σκορπιό ανοίγουν καρμικά τα μαθήματα περί Ζωής και Θανάτου. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε πως ο πλούτος είναι πάντα εσωτερικός και υπάρχει όταν είμαστε συνδεδεμένοι πυρηνικά με τη ζωή. Και όταν συμβαίνει αυτό, έλκουμε και τον εξωτερικό αληθινό πλούτο, διαλύοντας ό,τι είναι ψέμα, σκηνοθεσία και θάνατος. Με αυτή την διέλευση χρειάζεται να δώσουμε έμφαση στην ποιότητα και την αυθεντικότητα και όχι στην ποσότητα και τα αξεσουάρ. Όποιος έχει πολλά και κακής ποιότητας αποκτήματα είναι φτωχός, όσο κι αν παριστάνει τον πλούσιο. Φτωχός καταρχήν μέσα του, άδειος από ζωή, γεμάτος πένθη. Γι’ αυτόν τον μέσα πλούτο, αλλά και την ασφάλεια που δίνει σε όποιον τον κατέχει, έρχεται να παραδώσει καρμικά μαθήματα ο εν λόγω Δίας. Έρχεται να ξεκαθαρίσει πως τίποτα και κανένας δεν μπορεί να μας το παρέχει αυτό, αν δεν το εμπεριέχουμε, γιατί απλούστατα αυτό είναι δώρο Θεού. Ήρθε η ώρα να ελευθερωθούμε από τους ρόλους και από ό,τι είναι νεκρό, συνειδητοποιώντας πως η αληθινή τροφοδοσία πηγάζει στο τώρα από μέσα μας, και να αναζητήσουμε επιλογές και περιβάλλοντα που αυτές οι απαραίτητες για τη ζωή ανάγκες θα καλύπτονται αυθεντικά και ξεκάθαρα, δίνοντας ο ένας στον άλλο την ελευθερία και την κατανόηση να είναι ο εαυτός του. Ο Δίας στον Σκορπιό έρχεται να κάνει σαφές πως πλουτίζοντας ο άνθρωπος στον πυρήνα του, πλουτίζουν και ευημερούν οι κοινωνίες του.

Ας μην ξεχνάμε πως ο Δίας είναι ο πλανήτης της επέκτασης, γι’ αυτό ακριβώς και κατά την διέλευσή του ό,τι ακριβώς βρει, αυτό και θα επεκτείνει. Αν βρει χαρά, θα επεκτείνει τη χαρά, αν βρει φόβο θα επεκτείνει το φόβο κλπ. Καλό θα είναι λοιπόν, τις περιόδους που ο Δίας περνά από το προσωπικό μας ωροσκόπιο και κάνει σημαντικές όψεις με τους πλανήτες σε αυτό, να έχουμε φροντίσει να το βρει ισορροπημένο. Ας δούμε όμως πως θα επηρεάσει το κάθε ζώδιο χωριστά.

ΚΡΙΟΣ
Εστίασε στο που ξοδεύεις ενέργεια σου χωρίς να έχεις κέρδος, που παρατάς τον εαυτό σου και τις ανάγκες του και γίνεσαι ρόλος, που εγκλωβίζεσαι σε παιδικά παιχνίδια και φαύλους κύκλους διαρροών. Επαναπροσδιόρισε στο τώρα το ποιος είσαι και το τι έχεις ανάγκη. Αναθεώρησε το ποιος σου είπαν ότι είσαι και το τι σου είπαν ότι έχεις ανάγκη. Δημιούργησε σχέσεις και επιλογές που σε θρέφουν, σε εξελίσσουν και σε πηγαίνουν παρακάτω, αποχαιρετώντας οριστικά νεκρές καταστάσεις που εδώ και χρόνια σε απομυζούν σαν μαύρες τρύπες. Ελευθερώσου από ό,τι σε απομυζά και δεσμεύσου σε ό,τι σε δυναμώνει. Άφησε ό,τι είναι θάνατος και επίλεξε ό,τι είναι Ζωή.

ΤΑΥΡΟΣ
Η είσοδος αυτό το μήνα του Δία στο απέναντί σου Ζώδιο του Σκορπιού, όπου θα παραμείνει και για περίπου ένα χρόνο, σε κάνει από τους πλέον ευνοημένους της φετινής χρονιάς. Κάνε χώρο, ώστε ο Δίας να μπορέσει να εναποθέσει τα δώρα του. Βάλε στην μπάντα μια σωρεία πεποιθήσεων που σε καθηλώνουν και σε απομυζούν σε φαύλους κύκλους νεκρούς χωρίς καμία δυναμική εξέλιξης. Εστίασε καρμικά στην συνειδητοποίηση πως ο πλούτος ξεκινά από μέσα σου και αντανακλάται στο περιβάλλον σου, και σε καμία περίπτωση το αντίστροφο. Για να πας εκεί που νιώθεις πλήρης και εκπληρωμένος χρειάζονται αλλαγές και εμπιστοσύνη στην ροή της Ζωής.

ΔΙΔΥΜΟΙ
Ο Δίας στον Σκορπιό σε βοηθά να αναθεωρήσεις λάθος κινήσεις σου που απέβησαν μοιραίες. Πάτησε και με τα δυο σου πόδια στο τώρα και στην πραγματικότητα, αποφασίζοντας κατά πόσο θέλεις οι άλλοι να σε παίρνουν σοβαρά. Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται να πάρεις πρώτα εσύ σοβαρά τον εαυτό σου, παύοντας να παίζεις ρόλους και φανταστικά σενάρια, δείχνοντας αυθεντικά τι νιώθεις και τι αισθάνεσαι. Σχετίσου πραγματικά, δημιουργώντας αληθινές σχέσεις και συνειδητοποίησε πως όσο συστήνεσαι λάθος μέσα από φανταστικούς εαυτούς, τόσο η πραγματικότητα θα αναιρεί και εσένα και την αξιοπιστία σου.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ
Με την είσοδο του Δία στον Σκορπιό εσύ έρχεσαι αντιμέτωπος με εξιδανικεύσεις και φαντασίες που δεν υπάρχει καμία δυνατότητα στην πραγματικότητα να υλοποιηθούν, με την ανάγκη να αποχαιρετήσεις προσδοκίες και σενάρια αλλά και μία παιδική στάση απέναντι στις σημαντικές σου σχέσεις, αλλά και ασκείσαι στην Καθαρή ενήλικη γειωμένη αγάπη, χωρίς χειρισμούς, εξαγορές, θύματα, θύτες, σωτήρες και παιχνίδια επιβολής και υποτίμησης. Είναι η στιγμή που χρειάζεται να θεραπεύσεις και να εξυγιάνεις τον τρόπο με τον οποίον αγαπάς και ζητάς να αγαπηθείς, μέσα από επιλογές ενδυνάμωσης προς τον ενήλικά σου.

ΛΕΩΝ
Η είσοδος του Δία στον Σκορπιό έρχεται να σου δώσει μια σημαντική ανάσα ζωής, διαλύοντας ό,τι είναι πλέον νεκρό και δεν σε πάει παρακάτω. Είναι η στιγμή να ξεκαθαριστούν και να επαναπροσδιοριστούν συμπεριφορές και θέματα σχέσεων, βάζοντας σε νέα βάση παλαιότερες σχέσεις και ανοίγοντας προοπτικές για μελλοντικές. Παιχνίδια κυριαρχίας, επιβολής, υποτίμησης, σωτήρες, θύματα και θύτες είναι η ώρα να τελειώσουν οριστικά, ώστε να δημιουργηθούν αυθεντικές και ισότιμες σχέσεις που στηρίζονται στην καθαρότητα και όχι στους χειρισμούς. Επίλεξε να αποφύγεις υπερβολές κάθε είδους, τηρώντας το μέτρο, μαθαίνοντας καρμικά αυτή την περίοδο πως να μαζεύεσαι και να κερδίζεις, αλλάζοντας μία στάση διαρροών και ξοδέματος, που μόνο σε αποδυναμώνει.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ
Αυτή η περίοδος σου ζητά να επαναπροσδιορίσεις τη ζωή σου επί της ουσίας, αλλάζοντας στάση και θέση, κρατώντας μόνο ό,τι σε ενδυναμώνει και σε προχωράει, και αποχαιρετώντας και απελευθερώνοντας ό,τι δεν σε πάει παρακάτω. Αποχαιρέτισε ό,τι παθολογικό σε οδηγεί σε ρήξη με τον αληθινό σου εαυτό και ξεπερνά τα όρια και τις αντοχές σου, χτίζοντας από την αρχή μια νέα πραγματικότητα που ξεκινά από μέσα σου και αντανακλάται έξω από εσένα, και σέβεται τις ανάγκες σου. Κοίτα μέσα σου, λαμβάνοντας σοβαρά αυτό που νιώθεις και αισθάνεσαι, όπως και τα όρια των αντοχών σου.

ΖΥΓΟΣ
Είναι η ώρα που καρμικά χρειάζεται να μάθεις να δημιουργείς συμβόλαια σχέσεων που θα περιλαμβάνουν όχι μόνο το τι θα δώσεις αλλά και το τι θέλεις εσύ να πάρεις. Εξελίξου, αποχαιρέτα σωτήρες, θύτες και θύματα και να ζήτα σχέσεις που σε γεμίζουν και σε τροφοδοτούν στο βάθος των αναγκών σου. Άλλαξε πεποιθήσεις χρόνων που σε θέλουν να σχετίζεσαι με τα σκουπίδια των άλλων, και αναζήτησε την πολύτιμη πλευρά τους, σεβόμενος τον εαυτό σου, την εξέλιξή σου, τα όρια των αντοχών σου, και επιλέγοντας τους αντίστοιχους άλλους που είναι σε θέση και θέλουν αυτό να το καταθέσουν στη σχέση με καθαρότητα. Μετακινήσου από το «σχετίζομαι και χάνω» στο «σχετίζομαι και πλουτίζω» σε κάθε τομέα της ζωής σου.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ
Άφησε οριστικά πίσω σου ό,τι δεν σε προχωράει παρακάτω. Επίλεξε χωρίς φόβο, αλλά με πάθος, αυτό που θα σε εξελίξει και θα σε βγάλει έξω από νεκρές καταστάσεις. Το δικό σου στοίχημα είναι το αν θα επιλέξεις κυριολεκτικά και μεταφορικά τη ζωή ή το θάνατο. Με τον Δία να περνά στο ζώδιο σου, εστίασε στη ροή της ζωής και στο Τώρα, διαλύοντας ό,τι δεν είναι ζωή. Αν πράξεις τα πρέποντα, αυτός ο Δίας θα σου χαρίσει μια βαθιά αναγέννηση, αλλά και τους αντίστοιχους υποστηρικτικούς μηχανισμούς που θα σου δείξουν τον δρόμο προς τα εκεί που λέει Ζωή, Δημιουργία, Χαρά, Πλούτος, Αφθονία αλλά και Έρωτες που πάλλονται από ζωντάνια, αυθεντικότητα και ρέουν φυσικά και ανεμπόδιστα.

ΤΟΞΟΤΗΣ
Η είσοδος του Κυβερνήτη σου του Δία στον Σκορπιό σου ζητά να εμβαθύνεις και να αντιμετωπίσεις σαν ενήλικας όχι μόνο αυτό που σε ευχαριστεί, αλλά και αυτό που σε πονάει, σε θλίβει και σε φοβίζει, βάζοντας στην μπάντα φαντασίες και σενάρια του μυαλού σου, και πατώντας γερά στην πραγματικότητα. Πάψε να παριστάνεις το θύμα και το θύτη, αντιμετωπίζοντας κατάματα αυτό που προκάλεσες, αλλά και τις συνέπειες του, παύοντας να φορτώνεις στους άλλους το ρόλο του κακού, κρατώντας για τον εαυτό σου το ρόλο του καλού και αδικημένου. Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσεις πως οι χειμώνες είναι μέσα σου και όσο και να φεύγεις και να αποφεύγεις το μέσα σου, θα το παίρνεις πάντα μαζί σου.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
Ο Δίας από τον Σκορπιό σου θέτει προς αναθεώρηση θέματα σχέτισης και σχέσεων. Καταρχήν σου ζητά να αποφασίσεις τι ακριβώς επιζητάς από τις σχέσεις σου με ακρίβεια και τι ακριβώς είσαι διατεθειμένος να δώσεις από εδώ και πέρα, ώστε να πάψεις να γκρινιάζεις. Όπως επίσης σου καθιστά καρμικά σαφές ότι ήρθε η ώρα να κάνεις ξεκάθαρα συμβόλαια σχέσεων όχι μόνο επάνω στο τι θα δώσεις, αλλά και στο τι θα πάρεις, και τούμπαλιν, αφήνοντας κατά μέρος τα αυτονόητα. Συνειδητοποίησε πως δεν υπάρχουν αυτονόητα παρά μόνο καθαρές εξηγήσεις που ή τηρούνται ή δεν τηρούνται. Επίσης σου θυμίζει πως η ασφάλεια, η αγάπη, η αφθονία αλλά και ο σεβασμός είναι εσωτερική θέση που έλκει και τα αντίστοιχα από την έξω ζωή.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Η είσοδος του Δία στον Σκορπιό σε καλεί να αλλάξεις ό,τι δεν είναι αληθινό, ό,τι υποδύεσαι και παριστάνεις, ό,τι ανέχεσαι σαν μικρό παιδάκι που δεν έχει άλλη επιλογή από το να υποτάσσεται σε αυτόν που του επιβάλλει. Η αλήθεια είναι πως, αν το πάρεις στρωτά, για ό,τι παθολογικό αποχαιρετάς ο Δίας σου δίνει απευθείας μπόνους καινούργιες επιλογές συνεργασιών, ερώτων, αλλά και σχέσεων, που αν το επιτρέψεις και ξεκολλήσεις από το μόνος σου και το δε θέλω να έχω κανέναν ανάγκη, μπορούν να σε ταξιδέψουν σε καινούργιες χώρες συντροφικότητας, αγάπης, αλληλοϋποστήριξης, φιλίας, συνεργασιών, και θα σε οδηγήσουν σταδιακά σε άλλα επίπεδα ασφάλειας, ελευθερίας και αυτοδυναμίας.

ΙΧΘΕΙΣ
Η είσοδος του Δία στο φιλικό σου ζώδιο του Σκορπιού ενισχύει την τάση σου για υπερβολές κάθε είδους, αλλά και την τάση σου να αποφεύγεις αυτό που δεν θες να αντιμετωπίσεις κυρίως συναισθηματικά, μέσα από μηχανισμούς φυγής, αποφυγής και φαντασιωσικά σενάρια. Κοίτα κατάματα το θηρίο που αποφεύγεις και συνειδητοποίησε πως στην ζωή σου θα ευδοκιμήσει μόνο ό,τι είναι αληθινό, αυθεντικό και πάλλεται από τη δυναμική και το πάθος της ζωής αυτής καθεαυτής. Ό,τι παριστάνει και υποδύεται, συμβιβάζεται και ανέχεται ή θα το τελειώσεις ή θα σε τελειώσει. Άλλωστε μην ξεχνάς πως, με τον Δία στα βαθιά νερά του απόλυτου Σκορπιού, δεν παίζουμε. Εσύ εστίασε σε ό,τι σε αναγεννά και σε εμπλουτίζει, βάζοντας στην άκρη την τάση σου να κουκουλώνεις και να κρύβεις αυτό που σε απομυζά και σε αποδυναμώνει. Η τύχη είναι με το μέρος σου. Φρόντισε να είσαι και εσύ.

Έκλειψη Σελήνης στον Υδροχόο

Στις 7 Αυγούστου 2017 θα πραγματοποιηθεί Έκλειψη Σελήνης και Πανσέληνος στην 15η μοίρα του ζώδιου του Υδροχόου, σε όψεις με τον Άρη στον Λέοντα, τον Δία στον Ζυγό, τον Κρόνο και την Μαύρη Σελήνη στον Τοξότη. Το ζώδιο του Υδροχόου συμβολίζει την ανύψωση του ανθρώπου στην αλήθεια, την ελευθερία, την πνευματικότητα. Η έκλειψη επηρεάζει όσους από σας ανήκετε στο 2ο δεκαήμερο του Υδροχόου, του Ταύρου, του Λέοντα, του Σκορπιού, των Διδύμων και του Ζυγού, αλλά και όσους έχετε πλανήτες και  σημεία εκεί.

Η συγκεκριμένη έκλειψη μας εφιστά την προσοχή σε πλάνες και εξαπατήσεις που καλλιεργούμε απέναντι στον εαυτό μας, αλλά και πεποιθήσεις και στερεότυπα που μας στερούν την προσωπική μας ανάπτυξη και ελευθερία και μας οδηγούν σε ψεύτικους «ρόλους» και σε ισχυρές συγκρούσεις με την πραγματικότητα και την αλήθεια. Η συμμετοχή του Δία από τον Ζυγό μας δίνει μια κατεύθυνση να στραφούμε και να βρούμε την αλήθεια μέσα από τις σχέσεις, αλλά και να αναμετρηθούμε με τις φαντασιώσεις και να τις ανατρέψουμε. Την περίοδο που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πλάνες, ενδεχομένως αυτές να κυριαρχούν στο σύστημά μας αλλοιώνοντας την συνείδηση μας.  Θα χρειαστεί αρκετή προσοχή  και εξαιρετικά σωστή διαχείριση της ψυχικής και σωματικής μας ισορροπίας, μιας και η συγκεκριμένη Έκλειψη έρχεται μέσα σε ένα ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα, με ενεργή την όψη του Δία με τον Πλούτωνα, αλλά και αυτή του Κρόνου με τον Ουρανό… (Διαβάστε όλο το Άρθρο στις Εκλείψεις Περιόδου)

Έκλειψη Ηλίου στον Λέοντα

Την 21η Αυγούστου 2017 θα πραγματοποιηθεί Νέα Σελήνη και Έκλειψη Ηλίου στην 28η μοίρα του ζωδίου του Λέοντα σε σύνοδο με τον Ερμή και τον Άρη, και σε όψη Μεγάλου Τριγώνου με τον ανάδρομο Κρόνο και τον ανάδρομο Ουρανό. Θα επηρεάσει με δύσκολα μαθήματα τα ζώδια του 3ου δεκαημέρου του σταθερού σταυρού: Ταύρους, Λέοντες, Σκορπιούς και Υδροχόους και με ευνοϊκότερα μαθήματα Κριούς, Τοξότες, Ζυγούς και Διδύμους, καθώς και όσους έχουν πλανήτες και σημεία εκεί.

Το ζώδιο του Λέοντα συμβολίζει την πατρότητα, την δημιουργία, τα παιδιά, τους δημιουργούς, την τέχνη, το θέατρο, αλλά και τα πρόσωπα εξουσίας. Επίσης, συμβολίζει την δύναμη και την ικανότητα της προσωπικότητας του ατόμου να εκπέμπει και να φωτίζει με τα έργα και τις πράξεις της. Κυβερνήτης του ζωδίου είναι ο Ήλιος, που συμβολίζει την ολοκληρωμένη δομή του ενήλικα, την στιγμή που η ύπαρξή του ολοκληρώνεται και είναι έτοιμη να θρέψει και να φωτίσει μικρότερα από αυτήν συστήματα. Στο σώμα συμβολίζει την καρδιά, που εξαιτίας της λειτουργίας της «κυλά» η ζωή, αλλά και την πλάτη (στήριξη, έχω πλάτες να στηριχτώ) και το δεξί μάτι… (Διαβάστε όλο το Άρθρο στις Εκλείψεις Περιόδου)

Ο Δίας στον Ζυγό

Ο Δίας φεύγει από το ζώδιο της Παρθένου και περνά στο ζώδιο του Ζυγού στις 10 Σεπτεμβρίου 2016, όπου και θα παραμείνει μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2017, επηρεάζοντας με δύσκολα μαθήματα Κριούς, Καρκίνους και Αιγόκερους, ενώ πιο ευνοϊκά επηρεάζει Διδύμους, Ζυγούς και Υδροχόους, και όσους έχουν πλανήτες στα παραπάνω ζώδια.

Το πέρασμα του Δία στο Ζώδιο του Ζυγού, που θα παραμείνει για ένα περίπου χρόνο, δείχνει πως αυτό που θα κινηθεί θετικά είναι οι σχέσεις. Παλιές εντάσεις και συγκρούσεις φαίνεται να ξεπερνιούνται και να υπάρχει μια διάθεση συσπείρωσης, συντροφικότητας, κοντινότητας και αγάπης. Η ανάγκη για αγάπη, αρμονία, ισορροπία χρειάζεται να βγουν στον προσκήνιο, αλλάζοντας καρμικά τους λάθος τρόπους σχέτισης που επέφεραν συγκρουσιακές καταστάσεις. Η εύνοια του Δία στα Ζώδια του Αέρα (Υδροχόους, Διδύμους, Ζυγούς) αλλά και στο Ζώδιο του Κριού ζητά ανάπτυξη και επέκταση προς καλύτερους τρόπους επικοινωνίας και επαφής, και μας δίνει τα εφόδια για μια καινούργια αρχή στον τρόπο και στην συμπεριφορά που σχετιζόμαστε και επικοινωνούμε. Η χρονιά που έρχεται ευνοεί κάτι που εδώ και καιρό είχε πάρει την κατιούσα, και έκανε βαρελάκια προς τα κάτω: την συντροφικότητα. Είτε αυτή επιτευχθεί με έναν σύντροφο, είτε με τους φίλους, είτε με τους συνεργάτες, είτε με την αίσθηση του μοιράσματος σαν άνθρωπος προς άνθρωπο. Η ανάγκη να μοιραστούμε αυτό που μας συμβαίνει, που μας αλλάζει, που μας καθορίζει, που μας τρομάζει, που μας κλείνει και μας απομακρύνει, θα είναι έντονη σταδιακά σε όλους.

Το ίδιο δυνατή θα είναι και η ανάγκη να μάθουμε καρμικά να μοιραζόμαστε τον εαυτό μας χωρίς απαιτήσεις, κριτική, έπαρση και αλαζονεία επίσης. Στην ουσία αυτό που καρμικά ενεργοποιεί αυτή η χρονιά, είναι η συνειδητοποίηση πως ένας άνθρωπος τροφοδοτημένος από αυθεντική αγάπη, στήριξη, νοιάξιμο, τρυφερότητα, σεβασμό που ανήκει σε μια ευρύτερη ομάδα με αυτά τα χαρακτηριστικά, έχει σοβαρές ελπίδες να επιβιώσει αλώβητος από τις εξωτερικές ασύλληπτα πιεστικές συνθήκες. Με λίγα λόγια αυτό που θα κάνει σαφές ο Δίας στο Ζυγό είναι πως χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον ανθρώπινα και ουσιαστικά, και για να γίνει αυτό χρειάζεται να μπουν στην άκρη οι «προσωπικότητες», τα «παιχνίδια ανταγωνισμού», οι «απαιτήσεις», οι «χειρισμοί» και οι «εξαπατήσεις», και η «βία» κάθε είδους. Χρειάζεται να  αφήσουμε τον «σκληρό» μας εαυτό και να επικοινωνήσουμε τον «μαλακό» μας εαυτό, που έχει ανάγκες, όρια αντοχών, αισθάνεται, νιώθει, ζητάει, δίνει, σέβεται και ακούει. Ακούει και τον ίδιο και τους γύρω του.

Όπως καταλαβαίνετε μια φάση τελειώνει και μια καινούργια ξεκινάει και Αστρολογικά η προτεραιότητα δίνεται σε αυτούς που είναι σε θέση να ακούσουν και να σεβαστούν τα όρια και τις αντοχές τους. Τόσο τις δικές τους όσο και των γύρω τους σε αντίθεση με το προηγούμενο διάστημα που ο καθένας απαιτούσε και επιβαλλόταν αγνοώντας τα συναισθήματα, τις ανάγκες και τα όρια τόσο του εαυτού του όσο και των γύρω του. Αυτή η περίοδος μας μαθαίνει να ακούμε το «δεν μπορώ», το «δεν αντέχω», το «δεν θέλω», τόσο το δικό μας όσο και των γύρω μας. Άλλωστε, πως μπορούν να υπάρξουν «πραγματικές» σχέσεις, όταν τα μέλη αυτών των σχέσεων δεν σέβονται ο ένας αυτό που νιώθει ο άλλος; Σεβασμός στον άνθρωπο, σημαίνει σεβασμός στις ανάγκες του. Αυτό που ορίζει καρμικά αυτή την περίοδο είναι η μετάβαση από το σκληρό προς το μαλακό. Από σκληρές «πολιτικές» που πιστεύουν πως σφίγγοντας, απαιτώντας και πιέζοντας, θα προάξουν ανάπτυξη στον άνθρωπο και στις κοινωνίες του, στη συνειδητοποίηση πως η ανάπτυξη είναι από τη φύση της «μαλακή» σαν αίσθηση και η δημιουργία που προάγει αυτή την ανάπτυξη επίσης. Μιας και η δημιουργία, η αγάπη, η εξέλιξη, ο πολιτισμός, η συντροφικότητα, η φιλία και η ευημερία, εκπορεύονται από το πιο τρυφερό κομμάτι του ανθρώπου, την ψυχή του και την καρδιά του.

Ο Κρόνος στον Τοξότη

Στις 24 Δεκεμβρίου 2014 ο Κρόνος φεύγει από το ζώδιο του Σκορπιού και εισέρχεται στο ζώδιο του Τοξότη, όπου θα κάνει μια πρώτη αναγνωριστική βόλτα ως τις 14 Ιουνίου το 2015, έπειτα θα επιστρέψει και πάλι στο ζώδιο του Σκορπιού, και θα μπει οριστικά πλέον στο ζώδιο του Τοξότη στις 18 Σεπτεμβρίου το 2015, όπου και θα παραμείνει ώς τις 19 Δεκεμβρίου του 2017. Επηρεάζει με έντονα μαθήματα όλα τα ζώδια του μεταβλητού σταυρού (Ιχθύες, Διδύμους, Παρθένους και Τοξότες) με έντονα καρμικά μαθήματα, αλλά και Καρκίνους και Ταύρους και με ευνοϊκότερα καρμικά μαθήματα Κριούς και Λέοντες, Ζυγούς και Υδροχόους, αλλά και όσους έχουν πλανήτες και σημεία στα παραπάνω ζώδια στο προσωπικό τους ωροσκόπιο.

Ο Κρόνος είναι κατεξοχήν καρμικός πλανήτης μιας και ορίζει και διαχειρίζεται τον χώρο και τον χρόνο, αλλά και την πραγματικότητα. Η εξέλιξη άλλωστε του καθενός μας είναι μετρήσιμη, αφού πάντα αυτό που έχουμε να διαχειριστούμε για την εξέλιξη μας είναι ο «χώρος» που μας δίνεται σε σχέση με τον χρόνο. Π.χ. έχω να μάθω τη γεωγραφία της δευτέρας γυμνασίου σε συγκεκριμένες ημέρες, ώστε στις εξετάσεις στο τέλος της προθεσμίας να έχω την επάρκεια να γράψω το διαγώνισμα και να αποδείξω πως αξιοποίησα τον χρόνο που μου δόθηκε, ώστε να γνωρίζω αυτό που χρειάζεται για να μπορέσω να περάσω στην επόμενη τάξη.

Ο Κρόνος στο ζώδιο του Τοξότη – το ζώδιο που κυβερνά ο Δίας – αποκτά την πραγματική του διάσταση, αυτό δηλαδή που στην πραγματικότητα καρμικά είναι ο δάσκαλος που ορίζει το πλαίσιο στο οποίο θα γίνει η μάθηση. Οι δύο δάσκαλοι του ζωδιακού, ο Κρόνος και ο Δίας, όταν συνεργάζονται, προάγουν πάντα τους μαθητές τους σε ανώτερα επίπεδα εξέλιξης. Ο Δίας είναι εκείνο το κομμάτι της εκμάθησης που είναι η δοτικότητα του δασκάλου, αλλά και του πλαισίου εκμάθησης: π.χ. η παράδοση της γνώσης, τα θρανία, το κτήριο, τα μέσα εκμάθησης, η επάρκεια του καθηγητή να έχει να μεταδώσει πραγματική γνώση στον μαθητή, ενώ ο Κρόνος είναι αυτός που ελέγχει τον χώρο και τον χρόνο της μάθησης, την αξιοπιστία της γνώσης, την πειθαρχία, τη συνέπεια, το μέτρο, αλλά και την ηθική υπόσταση της γνώσης αυτής καθαυτής. Ο Δίας θα στα δώσει όλα, αλλά δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να ελέγξει την ποιότητα, την ποσότητα και την ηθική αυτού που σου μαθαίνει. Τον αφορά να είναι πάντα ευχάριστος, ανάλαφρος, εντυπωσιακός και πολύ συχνά σου λέει αυτό που θέλεις να ακούσεις ή σου επιτρέπει να κάνεις αυτό που θέλεις, αδιαφορώντας, αν αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες για σένα ή αν αυτό που σου μαθαίνει έχει καμία συνέπεια σε σχέση με την πραγματικότητα. Ο Κρόνος από την άλλη, είναι αυτός που αναλαμβάνει να γίνει ο κακός της υπόθεσης, βάζοντας απόλυτα όρια στην ανηθικότητα, την αποτελεσματικότητα, την ψευτιά αλλά και την τρέλα που μπορεί να σε οδηγήσει η ασύδοτη παροχή του Δία. Γιατί ο Δίας (Τοξότης) θα στα δώσει όλα, έστω και αν αυτά είναι τα μέσα της αυτοκαταστροφής σου.

Κάθε παιδί έχει ανάγκη από «όρια» για να μεγαλώσει και να μπορέσει να αποκτήσει πραγματικές δεξιότητες, ώστε να μπορέσει να ενηλικιωθεί. Τα απαραίτητα όρια είναι ο ίδιος ο χρόνος που βάζει η ζωή για την παραμονή του στο κάθε στάδιο εξέλιξης. Χρειάζεται δηλαδή να βιώσει την παιδική του ηλικία, να την ολοκληρώσει, να την αφήσει πίσω του, να αναλάβει ευθύνες και να μπει στην εφηβεία με στόχο, ολοκληρώνοντας την εφηβεία, να γνωρίζει όλα όσα χρειάζεται, για να μπορεί να σταθεί ελεύθερος και αυτάρκης και έτσι να προχωρήσει στην ενηλικίωση του εντελώς φυσικά, έχοντας όλα τα εφόδια και τις δεξιότητες που χρειάζεται, ώστε να είναι ελεύθερος να υπάρξει, χωρίς να εξαρτάται από τις αποφάσεις και τις παροχές των άλλων. Καλός γονιός είναι αυτός που στέκεται με αγάπη, άρα και με αυστηρότητα «μαθαίνοντας» στο παιδί του τις απαραίτητες δεξιότητες, αλλά και την ηθική, που είναι απαραίτητες, ώστε ολοκληρώνοντας την εφηβεία του να μπορεί να σταθεί αυτάρκης στα πόδια του, χωρίς να έχει πια ανάγκη το γονιό του. Αδιαφορώντας στο να είναι ευχάριστος στο παιδί του και έχοντας την απαραίτητη συνειδητότητα ώστε να μπορεί να είναι δυσάρεστος εκεί που χρειάζεται, βάζει όρια με αγάπη και αυστηρότητα για το καλό του. Κακός γονιός, είναι ο γονιός που επιδιώκει να είναι πάντα ευχάριστος στο παιδί του, του παρέχει ό,τι θέλει, το μαθαίνει να ζει και να υπάρχει χωρίς όρια, γιατί φοβάται πως αν το δυσαρεστήσει, το παιδί δεν θα τον αγαπά. Βάζει δηλαδή έναν όρο εντελώς παραπλανητικό στην αγάπη, μαθαίνοντας στο παιδί του πώς να γίνεται δυνάστης και να πιστεύει πως αγάπη είναι να κάνουν οι άλλοι ό,τι αυτό θέλει, αλλά και πως αν θέλει να αγαπιέται, θα πρέπει και αυτό να κάνει αυτό που θέλουν οι άλλοι, κρατώντας το μια ζωή ανελεύθερο, είτε υποταγμένο, είτε επαναστατημένο, αλλά κυρίως ψεύτικο, μιας και ποτέ δεν πρόκειται να βρει τον εαυτό του, έτσι στρεβλωμένο όπως θα είναι, αφού η στρέβλωση είναι πάνω στην πιο δομική έννοια της ύπαρξης μας, που είναι η αγάπη.

Για αυτό ο Κρόνος στον Τοξότη, αν δεν λειτουργεί θετικά μέσα στο ωροσκόπιο είναι σε θέση να «τρελάνει» τον άνθρωπο, εγκλωβίζοντας τον για πάντα σε μια μόνιμα ανοριοθέτητη παιδική κατάσταση, όπου ούτε μπορεί να θέσει, αλλά ούτε και να δεχθεί όρια σε αυτό που κατεξοχήν συμβολίζει το ζώδιο του Τοξότη: την ιεραρχία. Διοικεί σαν παιδί ενώ είναι ενήλικας, και δέχεται να εξουσιάζεται από άλλα παιδιά-ενήλικες. Μη ξεχνάτε πως το απέναντι ζώδιο του Τοξότη, είναι ο Δίδυμος. Όπως επίσης μη ξεχνάτε πως η ενηλικίωση δεν είναι μια συμβατική κατάσταση, αλλά μια εσωτερική ουσιαστική εξέλιξη εντελώς βιωματική. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως το προηγούμενο ζώδιο του Τοξότη είναι ο Σκορπιός (εκεί που ο Κρόνος βρισκόταν τα προηγούμενα χρόνια και θα επιστρέψει και πάλι για λίγο στο μέλλον / δείτε εκτενή αναφορά για τον Κρόνο στο Σκορπιό παρακάτω). Ο Σκορπιός συμβολίζει όλο το παιχνίδι της επιβίωσης, τον πόνο, την αγωνία, τον φόβο αλλά και την βιωματική σχέση με τη ζωή, που οδηγεί τον άνθρωπο να μάθει όλες τις δεξιότητες, ώστε να είναι ικανός να επιβιώσει μόνος του. Να αποκτήσει δηλαδή βιώματα νιώθοντας και αισθανόμενος και σε καμία περίπτωση παπαγαλίζοντας σκέψεις άλλων αναφορικά στο τι είναι καλό για αυτόν και τι κακό, τι τον κρατάει ζωντανό και τι βάζει σε κίνδυνο το πολυτιμότερο δώρο που του έχει χαριστεί, που είναι η ζωή του.

Μέσα στις φωτιές και τα μαύρα νερά του Σκορπιού, ο άνθρωπος μαθαίνει να αξιοποιεί τον πόνο, να αντέχει τα συναισθήματά του, να αποφεύγει ό,τι τον σκοτώνει, να κινείται ενστικτωδώς και με επίγνωση σε ό,τι τον ενδυναμώνει προς την ζωή και την ελευθερία του, να αφήνει πίσω του εξαρτήσεις που τον κρατάνε ανίσχυρο, μικρό και καθηλωμένο και να αναλαμβάνει ευθύνες που τον κάνουν δυνατό, αυτάρκη, ενήλικα και ελεύθερο. Μαθαίνει να μην κουκουλώνει τον πόνο των αποχωρισμών, αλλά να τον βιώνει και να ξέρει να κλείνει σχέσεις και να αποχαιρετά με αγάπη όλους αυτούς που τον συντρόφευσαν στα προηγούμενα στάδια της ζωής του, ευχαριστώντας τους για όσα μπόρεσαν να του μάθουν και να επιλέγει τους καινούριους του καρμικούς δασκάλους με σεβασμό και επίγνωση της ανάγκης του για μαθητεία με σκοπό την εξέλιξη, δεχόμενος τα όρια της καινούριας φάσης της ζωής του, τα όρια των δασκάλων του. Μαθαίνει να βιώνει τον πόνο του αποχωρισμού και να αποχαιρετάει ολόκληρα στάδια ζωής, την παιδική του ηλικία, την εφηβεία, τη νιότη του και να αποδέχεται τα καινούρια στάδια εξέλιξης, που η ίδια η ζωή φέρνει στο δρόμο του, να σέβεται τη ροή τα ζωής, ώστε να μην καταντήσει ένας γέροντας ηλικιακά με συνήθειες, φόβους και δεξιότητες βρέφους, εξαρτημένος όπως τότε που ήταν μωρό από τις αποφάσεις και τις διαθέσεις των άλλων. Αφού τα μάθει όλα αυτά τότε περνάει στο ζώδιο του Τοξότη και κατέχει συνειδησιακά την ενέργεια του Κρόνου στον Τοξότη, κερδίζοντας με το σπαθί του μια ανώτερη θέση στην ιεραρχία, έχοντας κατακτήσει συνειδητά την γνώση της εμπειρίας που λέγεται το manual της ζωής, και μπορώντας να το διδάξει στους νεότερους. Γίνεται ο σοφός δάσκαλος που δεν παπαγαλίζει «γνώσεις άλλων», αλλά έχει να διδάξει τη δική του εμπειρία επάνω στη ζωή και τον θάνατο, στην εξάρτηση και την αγάπη. Εμπεριέχει τη σοφία της ζωής.

Ο Κρόνος στο ζώδιο του Τοξότη βρίσκεται σε εξαιρετική θέση, αρκεί οι άνθρωποι και οι κοινωνίες να μπορούν να αντέξουν τους κραδασμούς που περιέχει. Αλλιώς ο Κρόνος στον Τοξότη, με την όψη τετραγώνου που κάνει με τον Ποσειδώνα, μπορεί να οδηγήσει στην τρέλα, την ασυδοσία και στην αναρχία, στη ρεμούλα, στο ψέμα, στη χάωση που ξεκινά από τις ίδιες τις ιεραρχίες, την ανηθικότητα, την κακώς νοούμενη παιδικότητα, την ασυνέπεια και την πλήρως ανοριοθέτητη στάση που αυτές περιέχουν. Ο Κρόνος στο ζώδιο του Τοξότη έρχεται σε δύσκολους καιρούς να κάνει και πάλι επίκαιρο το όραμα του Πλάτωνα, πως μια πολιτεία πρέπει να διοικείται από τους αρίστους και όχι από τους κατέχοντες τα μέσα και τους τρόπους, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο έρχεται να ορίσει την αναγκαιότητα της εξέλιξης από την παιδικότητα στην ενηλικίωση. Καθιστώντας σαφές πως η εξέλιξη είναι μια βιωματική διαδικασία, που δεν στηρίζεται σε νοητικές «τρίπλες», παπαγαλίες και ρόλους, αλλά στηρίζεται απόλυτα στην βίωση των εμπειριών και των συναισθημάτων, στη γνώση και την επίγνωση του ίδιου μας του εαυτού, αλλά και του νόμου που θέτει η ανώτερη ιεραρχία όλων: Η ΖΩΗ. Έρχεται με στόχο να θέσει σε κρίση ψεύτικες ιεραρχίες και ψεύτικες πραγματικότητες, απαιτώντας ουσιαστικά και όχι τυπικά προσόντα, ψεύτικους τίτλους και περγαμηνές. Για τον Κρόνο στον Τοξότη είναι πεντακάθαρο ότι ικανός για να διαχειριστεί και να διδάξει τη ζωή είναι αυτός που την έχει βιώσει, την έχει σεβαστεί, έχει πειθαρχήσει στους νόμους που αυτή αδιαπραγμάτευτα θέτει, και έχει κατακτήσει τη γνώση της αγάπης και της ευτυχίας. Άλλωστε ο Κρόνος στον Τοξότη μιλάει πολύ καθαρά για την ευτυχία, την ολοκλήρωση δηλαδή και την ευδαιμονία του ανθρώπου που δικαιώνει το δώρο της ύπαρξης του και σε καμία περίπτωση για τις μεθόδους που καταντούν να φαίνεται η ΖΩΗ σαν πρόβλημα και βάρος αβάσταχτο. Γιατί για τον Κρόνο στον Τοξότη, το σημαντικό καρμικό μάθημα είναι αυτό που ο ίδιος ο Θεός θέλει για τον άνθρωπο και όχι οι εξουσίες, να μάθει δηλαδή να βιώνει τη ζωή του σαν απόλαυση. Να συνδέεται διαρκώς με την ύπαρξη του και τη χαρά της ζωής. Η μεγαλύτερη ύβρης προς τον Θεό είναι να βιώνουμε το δώρο της ζωής με απέχθεια και οδύνη. Βλαστημώντας την ώρα που γεννηθήκαμε και ενδεχομένως και αυτούς που μας γέννησαν. Γιατί η ζωή είναι υπέροχη και αν σεβαστούμε τους νόμους της και πειθαρχήσουμε με αγάπη σε αυτούς, θα βιώσουμε αδιαμφισβήτητα την ευτυχία.

Ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω

Επηρεάζει με δύσκολα μαθήματα: Κριούς, Καρκίνους, Ζυγούς και Αιγόκερους, ενώ με πιο ήπιο τρόπο επηρεάζει Παρθένους και Ταύρους.

Ο Πλούτωνας το φθινόπωρο του 2012, κινείται σε ανάδρομη πορεία το διάστημα 01 – 17 Σεπτεμβρίου στην 07η και 6η μοίρα του ζωδίου του Αιγόκερου. (Η επήρεια της αναδρομής του – και μάλιστα πιο ισχυρή – θα διαρκέσει μέχρι την 1η Οκτωβρίου του 2012. Στο εν λόγω ζώδιο θα παραμείνει μέχρι και το 2024). Ας δούμε όμως πρώτα τι αιτείται ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω.

Ο Πλούτωνας συμβολίζει την βαθιά, αρχέγονη λειτουργία της ύπαρξης, το συλλογικό ασυνείδητο, τον πυρήνα της αλήθειας του καθενός μας, μακριά από τις στρεβλώσεις που δέχτηκε στην αλληλεπίδραση του με την οικογένεια, την κοινωνία, την θρησκεία αλλά και κάθε μορφή εξουσίας. Ο Αιγόκερως από την άλλη, είναι το ζώδιο εκείνο που επιβάλλει τα όρια, την πειθαρχία αλλά και τους ηθικούς νόμους και γνωρίζει, σέβεται και είναι ο θεματοφύλακας των πανίσχυρων συμπαντικών νόμων που υπήρχαν πολύ πριν τον άνθρωπο. Είναι κατά την γνώμη μου το ζώδιο της ολοκλήρωσης. Είναι θηλυκό, παρορμητικό και γήινο και έχει σαν κυβερνήτη έναν αρσενικό πλανήτη, τον Κρόνο. Πιστεύω πως τα ζητήματα που έρχεται να αλλάξει ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω ξεκινούν από καθεστώτα μητριαρχίας και φτάνουν σε μετέπειτα κοινωνικές δομές και καθεστώτα πατριαρχίας. Ζητήματα δηλαδή που η αρσενική και η θηλυκή αρχή του ανθρώπου έθεσε εσφαλμένα σε σχέση με τους συμπαντικούς νόμους.

Ο μύθος λέει πως ο Τιτάνας Κρόνος (κυβερνήτης του Αιγόκερου), κατάπινε τα παιδιά του γιατί είχε δεχθεί χρησμό πως ένα από αυτά θα τον εκθρονίσει και θα του πάρει την εξουσία. Η σύζυγος του Κρόνου η Ρέα, με την βοήθεια του πατέρα της του Ουρανού, γλίτωσε τον Δία και τον προστάτευσε σε ασφαλές περιβάλλον, ώστε να αναπτυχθεί επιφορτίζοντας την Αμάλθεια με την θρέψη του. Ο Δίας μεγάλωσε και συμμαχώντας με τα αδέρφια του -τον Πλούτωνα, τον Ποσειδώνα, την Δήμητρα και την Ήρα – στράφηκε ενάντια στον πατέρα του Κρόνο και τον εκθρόνισε. Ο μύθος θέτει τεράστια και πανανθρώπινα ζητήματα που ακόμα όχι μόνο δεν έχουν απαντηθεί, αλλά συνεχίζουν να εξελίσσονται μέσα σε στρεβλώσεις και ισχυρούς παραλογισμούς. Ο πατέρας (αρσενική αρχή) φοβάται ότι θα χάσει την εξουσία από τον υιό, η μητέρα που στρέφει τον γιο ενάντια στον πατέρα, ο γιος που θέλει να εξοντώσει τον πατέρα και να του πάρει την εξουσία. Ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω κυρίως, αλλά και ο Δίας που θα βρίσκεται στο ίδιο ζώδιο, έρχονται να θέσουν ξεκάθαρα το ζήτημα της ανάπτυξης του καθενός μας στα όρια του εκάστοτε πλαισίου. Πως δηλαδή θα μπορέσουμε να αναπτυχθούμε χωρίς να συγκρουστούμε με το οικογενειακό, κοινωνικό πλαίσιο που ανήκουμε και κυρίως πως θα καταφέρουμε να πάρουμε ότι θετικό έχει να μας δώσει ώστε να αναπτυχθούμε χωρίς να στρέψουμε εναντίον μας την «εξουσία». Το ζητούμενο με τον Δία στον Αιγόκερω είναι πως ο καθένας από εμάς θα αξιοποιήσει υπέρ του τις παροχές του κάθε συστήματος και αν χρειαστεί θα μεταβεί σε ένα νέο σύστημα πιο ολοκληρωμένο και άνετο σε σχέση με τις ανάγκες του, χωρίς να συγκρουστεί με το αρχικό σύστημα. Το ζητούμενο με τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω είναι η μετάλλαξη των αρνητικών δομών που έχουμε διαπαιδαγωγηθεί και αναπτυχθεί, τόσο μέσα μας, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Ο άνθρωπος από την αρχή της ανάπτυξης του υπάρχει μέσα σε «συστήματα». Η οικογένεια, η κοινωνία, οι ομάδες, το επαγγελματικό περιβάλλον είναι τέτοιου είδους συστήματα που έχουν συσπειρωθεί πάνω σε κοινές αρχές με απώτερο στόχο την επιβίωση του ανθρώπου. Η κάθε εξουσία που διοικεί αυτά τα συστήματα έχει τον δικό της τρόπο και έχει διαμορφώσει την αντίστοιχη στρατηγική, με σκοπό την αποτελεσματική διοίκηση της μάζας και αν χρειαστεί την χειραγώγηση της με στόχο επίσης την επιβίωση του εαυτού της στη θέση του ισχυρού. Η ανάγκη για οργανωμένες κοινωνίες έθεσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια την βάση των ανισότιμων σχέσεων. Εκεί ακριβώς είναι και το σημείο σύγκρουσης με το ζώδιο του Αιγόκερου. Η επέκταση του ανθρώπου σταματά, στα όρια που του θέτει η κοινωνία ή ακόμα χειρότερα, η κοινωνία σταματά την ανάπτυξη του ανθρώπου με σκοπό να τον κρατά ανώριμο και εύκολα χειραγωγήσιμο. Δείτε με ανοιχτό μυαλό την στρέβλωση αυτή στο πλαίσιο της οικογένειας, της μικρής και μεγάλης κοινωνίας αντίστοιχα. Η μητέρα κρατά το παιδί ανώριμο, το παιδί δεν μπορεί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο, εξελίσσεται ηλικιακά αλλά συναισθηματικά και εμπειρικά, είναι σε κατάσταση «μωρού» και άρα θα έχει πάντα ανάγκη μια «μητέρα» που να του λέει τι πρέπει να κάνει. Η εξουσία συμπλεγματοποιεί, όπως λέει και ο Jung τον άνθρωπο στρεβλώνοντας ψυχικά, πνευματικά και κοινωνικά την ποιότητα και την δομή του, ώστε να μπορεί να τον χειριστεί για λογαριασμό της. Η ανάγκη του ανθρώπου για επέκταση, δύναμη, απόλαυση, δημιουργία, αυτοπραγμάτωση, επιτυχία, βρίσκει ανυπέρβλητο εμπόδιο στο πλαίσιο που έχει προαποφασίσει για αυτόν η εκάστοτε εξουσία. Η μητέρα, ο πατέρας, ο παππούς, το χωριό, η συνοικία, η πόλη, η χώρα, είναι δομές εξουσίας με τις οποίες πρέπει να συμβιβαστεί ή να αναμετρηθεί ο κάθε άνθρωπος.

Όσο ανήκουμε σε ένα σύστημα, είναι σημαντικό να σεβόμαστε και τις αρχές του. Αν για παράδειγμα γεννήθηκα σε ένα χωριό μα συγκεκριμένο ηθικό και κοινωνικό πλαίσιο, όσο ανήκω σε αυτό, είναι για την διαβίωση μου σημαντικό να το σέβομαι. Διότι αν το προκαλέσω ή προσπαθήσω να το ανατρέψω, αυτό αυτομάτως θα στραφεί εναντίον μου και θα με καταστείλει. Αν για παράδειγμα βρίσκομαι σε ένα χωριό χριστιανών και αποφασίσω να γίνω βουδιστής και το δηλώσω, το ίδιο το χωριό θα καταστείλει την επιθυμία μου και αν χρειαστεί θα με «εξοντώσει», για να μην θέσει σε κίνδυνο την συνοχή του. Αυτό που κάνει το χωριό δεν είναι καλό ή κακό, είναι απλά αυτό που κάθε «σύστημα» οφείλει να κάνει για να επιβιώσει και να προστατεύσει τον εαυτό του.

Ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω έρχεται να θέσει ξεκάθαρα θέμα εξουσίας. Έρχεται να θέσει σε όλους μας το ερώτημα αν οι κοινωνίες που φτιάξαμε, έχουν σαν στόχο την ανάπτυξη μας, την εξέλιξη μας, τη χαρά και την αγάπη ή είναι δομημένες επάνω σε στρεβλωμένη δύναμη, βία, εξαναγκασμό, φόβο, πόνο, στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξαθλίωσης της ύπαρξης και πλήρους αποπροσανατολισμού της ψυχικής και πνευματικής ανάπτυξης τους ανθρώπου. Αν προσφέρω ζωή ή επιβίωση, αν οι εξουσίες που διοικούν αυτές τις κοινωνίες έχουν σαν στόχο την ευημερία και τον σεβασμό στην ύπαρξη του ανθρώπου. Αν έχουν φτιαχτεί με στόχο να εξυψώσουν τον άνθρωπο ή να τον συνθλίψουν.

Σε προσωπικό επίπεδο ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω έρχεται να θέσει ξεκάθαρα θέματα που αφορούν το απέναντι του ζώδιο του Καρκίνου. Το ερώτημα είναι κατά πόσο είμαστε ώριμοι και ανεπτυγμένοι να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο με την παθολογική «μητέρα» που μας κρατά ανώριμους συναισθηματικά, ψυχικά, νοητικά, πνευματικά, υλικά και κοινωνικά και να αναλάβουμε την ευθύνη της ύπαρξης μας και της ενηλικίωσής μας, ώστε να ολοκληρωθούμε ως υπάρξεις και ως άνθρωποι. Τεράστιες αλλαγές και ισχυρά «Πλουτώνια» γεγονότα θα μας φέρουν αντιμέτωπους και ως ανθρωπότητα και ως άτομα με την αναγκαιότητα της εξέλιξης μας ως οντότητες. Θα είμαστε παρόντες κατά την παραμονή του στο ζώδιο του Αιγόκερου σε τεράστιες αλλαγές, οι οποίες σαν στόχο έχουν να εξελίξουν την ανθρωπότητα από την σπαργανική κατάσταση ανάπτυξης της, στην ωριμότητα της. Όπως έχω ξαναπεί, με τον Πλούτωνα σε καμία περίπτωση δεν παίζουμε, γι’ αυτό και το αν οι αλλαγές αυτές θα είναι επώδυνες ή λυτρωτικές, θα εξαρτηθεί απόλυτα από το πόσο έτοιμοι είμαστε να τις δεχθούμε.

Ο Ποσειδώνας στους Ιχθύες

Ευνοεί: Ιχθύες, Παρθένους, Καρκίνους, Σκορπιούς, που έχετε γεννηθεί κατά το πρώτο δεκαήμερο του ζωδίου σας αλλά και όσους έχετε σημεία ή πλανήτες στα παραπάνω ζώδια στο προσωπικό σας ωροσκόπιο.

«Δείχνει» δύσκολα μαθήματα για: Διδύμους και Τοξότες, που έχετε γεννηθεί κατά το πρώτο δεκαήμερο του ζωδίου σας όπως και για όσους από εσάς έχετε σημεία ή πλανήτες στα παραπάνω ζώδια στο προσωπικό σας ωροσκόπιο.

Στις 04 Φεβρουαρίου του 2012 ο Ποσειδώνας επέστρεψε, ύστερα από μια περιπλάνηση περίπου 160 χρόνων, ξανά στο σπίτι του, δηλαδή στο ζώδιο που κυβερνά, τους Ιχθύες. Θα μείνει εκεί μέχρι το Μάρτιο του 2025. Το φθινόπωρο του 2012 που εξετάζουμε στο παρόν άρθρο, κινείται ανάδρομος το διάστημα 01 Σεπτεμβρίου – 10 Νοεμβρίου του 2012 στην 01η και 00η μοίρα του ζωδίου των Ιχθύων. (Η επήρεια της αναδρομής του – και μάλιστα πιο ισχυρή – θα διαρκέσει όλο τον Νοέμβριο, και μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου του 2012). Αλλά ας δούμε πρώτα τι αιτείται ο πλανήτης Ποσειδώνας στο ζώδιο των Ιχθύων.

Ο Ποσειδώνας στους Ιχθύες, το ζώδιο που κυβερνά, είναι ικανός να διακινήσει τα πιο όμορφα όνειρα αλλά και τους πιο απεχθείς εφιάλτες, μιας και όπως διαπιστώνουμε όλοι μας η είσοδος του συμπίπτει με τον απόηχο μιας μεγάλης συνόδου πλανητών που τον προϋπάντησαν στους Ιχθύες με ένα ισχυρό τσουνάμι αλλά και με ένα πυρηνικό ατύχημα με ανυπολόγιστο κόστος μόλυνσης για το σύνολο της ανθρωπότητας. (Διαβάστε άρθρο «πλανήτης Ποσειδώνας»). Ο Ποσειδώνας εισέρχεται στους Ιχθύες σε δύσκολους καιρούς και η είσοδος του συμπίπτει με αυτή του Χείρωνα στο ίδιο ζώδιο. Δυο κορυφαίοι «θεραπευτές» πλανήτες εισέρχονται στο κατ’ εξοχήν ζώδιο της θεραπείας αλλά και της απόλυτης παθολογίας, της αποδόμησης και αρρώστιας κάθε προέλευσης, μορφολογίας και είδους.

Το ζώδιο των Ιχθύων συμβολίζει το συλλογικό ασυνείδητο αλλά και το ασυνείδητο του καθενός μας. Είναι ένας απέραντος ωκεανός συναισθημάτων, αισθήσεων, ενεργειών και πληροφοριών που δεν είναι αντιληπτές από την συνείδηση. Υπάρχουν πολύ βαθιά μέσα στην άβυσσο του ασυνειδήτου μας και καθορίζουν παρ’ όλα αυτά την πορεία των επιλογών μας στο τώρα. Η κατώτερη δόνηση του πλανήτη και του ζωδίου των Ιχθύων είναι η ψυχική αποδιοργάνωση, η εξάρτηση, η αρρώστια, η μόλυνση, η απάτη, η χάωση, η διαστρέβλωση και η διαστροφή της ζωής, τα ναρκωτικά, οι χημικές μολύνσεις, η αποχαύνωση της μάζας και η ενοχοποίηση της από θρησκευτικές και πολιτικές εξουσίες, η μόλυνση των υδάτινων πόρων, η ψυχολογική κατάρρευση, ο εξευτελισμός της ανθρώπινης υπόστασης αλλά και οι οικολογικές καταστροφές.

Η ανώτερη δόνηση του Ποσειδώνα και του ζωδίου είναι τα θαύματα, η ευτυχία και η αγάπη. Η αγάπη του Ποσειδώνα δεν είναι η αγάπη της Αφροδίτης – δηλαδή η αγάπη με όρους και συνέπειες, είναι η αγάπη του Θεού προς κάθε τι ζωντανό, η αγάπη χωρίς όρους. Είναι η αγάπη με την οποία κανονικά τροφοδοτεί μια μητέρα το παιδί της στα πρώτα χρόνια της ζωής του. Η αγάπη χωρίς όρους είναι η βασική ανάγκη ισορροπίας στο ξεκίνημα της ζωής μας και ενδεχομένως και ο βασικός λόγος του ψυχικού πόνου που φέρουμε μέσα μας δια βίου αν δεν την έχουμε λάβει κυρίως από την μητέρα μας στο ξεκίνημα της κύησης αλλά και στα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Ένα μωρό έχει την ανάγκη να το αγαπούν για αυτό που είναι και να το αποδέχονται χωρίς όρους, μέχρι και την περίοδο της διακοπής του συμβιωτικού σταδίου με την μητέρα (περίπου στον τρίτο χρόνο ανάπτυξης του). Για ένα μωρό είναι εξαιρετικά σημαντικό να έχει δεχτεί την αγάπη χωρίς όρους στα πρώτα του χρόνια, να έχει αισθανθεί απόλυτα αποδεκτό αλλά και απόλυτα προστατευμένο και σημαντικό σαν ύπαρξη. Άλλωστε, τί όρους μπορείς να θέσεις σε ένα μωρό, ώστε να το αγαπάς; Κανέναν φυσικά. Αγαπάς την ύπαρξη του, το αγαπάς επειδή υπάρχει και φέρει ζωή μέσα του.

Το μεγαλύτερο φάσμα των ψυχοπαθολογιών που φέρουμε ως ενήλικες είναι επειδή κανένας από εμάς δεν δέχτηκε σε αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο στάδιο της δόμησης της ύπαρξης μας την αγάπη χωρίς όρους και χωρίς όρια. Αυτό αναζητούν και ως ενήλικες οι περισσότεροι άνθρωποι μέσα στους φαντασιωσικούς και ανεκπλήρωτους έρωτες…Κάποιον να τους αγαπήσει χωρίς όρους και έτσι να κλείσει η «μαύρη τρύπα» της έλλειψης και του πόνου που άφησε η έλλειψη της αγάπης της μαμάς του. Κάτι που φυσικά δεν γίνεται, γιατί στον κόσμο των «ενηλίκων» η αγάπη αν δοθεί, θα δοθεί με όρους και μόνο με όρους. Άλλωστε και μια μητέρα για να λέμε και τα πράγματα με το όνομα τους μπορεί να αγαπήσει το παιδί της όπως έμαθε να αγαπιέται ή να αγαπά και η ίδια τον εαυτό της – δηλαδή με την επιβράβευση και την τιμωρία.

Έτσι αναπτυχθήκαμε δυστυχώς όλοι μας, με την επιβράβευση αν κάναμε αυτό που ήθελαν οι γονείς μας ή με την τιμωρία, τις ενοχές και τον τρόμο της απαξίωσης και της εγκατάλειψης, αν δεν ήμασταν «καλά παιδιά». Αναπτυχθήκαμε- τρόπος του λέγειν- μέσα σε φαντασιώσεις ικανοποίησης των γονιών μας –με στόχο να μας αποδέχονται- ή με φαντασιώσεις τεράτων τιμωρίας, ενοχών, φρίκης και φόβου για το τι θα πάθουμε εάν δεν τους ευχαριστήσουμε τελικά. Για το μικρό παιδί άλλωστε ο γονέας είναι η μόνη σταθερά και ασφάλεια που γνωρίζει, άρα κάθε αρνητική στάση του γονέα προς αυτό σημαίνει οριστική και απόλυτη διάλυση της ασφάλειας του. Σημαίνει, στην τερατώδη κυριολεκτικά φαντασία του, απαξίωση, εγκατάλειψη, τρόμος και θάνατος. Το μωρό παιδί άλλωστε δε γνωρίζει από διαβαθμίσεις, έχει δυο τρόπους αντίληψης: Ζωή και άνεση = ασφάλεια = χαρά και ευδαιμονία. Στρες και πίεση = κίνδυνος = θάνατος.

Το παιδί έρχεται στον κόσμο από μια απόλυτα Ποσειδώνια φάση, δηλαδή εντελώς ασυνείδητο, με στόχο να αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του και του κόσμου. Και φυσικά ο τρόπος που μαθαίνει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο και τον εαυτό του είναι η αίσθηση που έχουν οι γονείς του για αυτόν και τον κόσμο. Γιατί τον πρώτο καιρό της ζωής του αντιλαμβάνεται κυρίως μέσω της αίσθησης. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το βασίλειο του Ποσειδώνα. Αυτό ακριβώς συμβολίζει το ζώδιο των Ιχθύων: την αίσθηση, της οποίας η διαστρέβλωση γίνεται παραίσθηση. Άλλωστε είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι το παιχνίδι των σχέσεων και όχι μόνο είναι παιχνίδι καθαρά αισθήσεων και παραισθήσεων, δηλαδή Ποσειδώνας. Ελκόμαστε από άτομα που μας δίνουν αισθήσεις οικειότητας (γονεϊκά υποκατάστατα). Συνεργαζόμαστε με τέτοια άτομα, διαλέγουμε παρόμοια μέρη να πάμε ή να διαμείνουμε και έπειτα ψάχνουμε με τη λογική και την ανάλυση να κατανοήσουμε πως είναι δυνατόν να κάνουμε πάντα τις ίδιες «λάθος» και επώδυνες επιλογές.

Η βασική διαμόρφωση της δομής του καθενός μας λοιπόν έγινε σε μια περίοδο εξαιρετικά ασυνείδητη – στην κύηση και στα πρώτα – πρώτα χρόνια της ζωής μας – εκεί μάθαμε αυτό που λέμε σήμερα αγάπη, ζωή, ευτυχία. Το μάθαμε απορροφώντας το και όχι αξιολογώντας το εάν πράγματι ισχύει και φυσικά το ίδιο ασυναίσθητα το αναπαράγουμε, με τα γνωστά αποτελέσματα στη ζωή μας. Άλλωστε η αγάπη που μάθαμε τότε, πολύ συχνά δεν είναι αγάπη, αλλά πόνος. Πόνος άλλωστε αν το σκεφτούμε καλά δεν είναι τίποτε άλλο από την ματαίωση της αγάπης. Το να μην πάρουμε την αγάπη που θέλουμε.

Ο άνθρωπος είναι εξαρτημένος από την αγάπη για να ζήσει και αυτό δεν είναι κακό. Είναι μια καλή εξάρτηση η αγάπη όπως και η εξάρτηση από το οξυγόνο. Όλα τα συστήματα του ανθρωπίνου οργανισμού (καρδιολογικό, νευρολογικό, ορμονικό) έχουν άριστη αντίδραση όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση αγάπης και σε εξαιρετικά κακή ισορροπία όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση απουσίας αγάπης για μεγάλο διάστημα, δηλαδή σε στρες φόβο, στέρηση και πόνο. Άλλωστε για να μας αγαπούν κάνουμε τα πάντα στη ζωή μας και δεχόμαστε άπειρους και σκληρούς εκβιασμούς ως και το να μην ζήσουμε τη ζωή που θέλουμε μόνο και μόνο για να είμαστε αρεστοί, δηλαδή αγαπητοί στους άλλους. Γεμίζουμε τρόμο και ενοχές εάν πιστεύουμε ότι δεν θα είμαστε αρεστοί. Είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε κάθε θυσία για να πάρουμε αυτή την τόσο πολύτιμη για την ύπαρξη μας αγάπη.

Πάνω στην συνδιαλλαγή της αγάπης γίνονται και οι πιο πολλές στρεβλώσεις. Γι’ αυτό ο Ποσειδώνας είναι ένας πλανήτης εξαιρετικά αμφίσημος για τον καθένα μας αλλά και τους αστρολόγους. Γιατί την αγάπη τη μάθαμε οι περισσότεροι από την απουσία της, ως εγκατάλειψη, ως βία, ως ενοχές, ως τιμωρία, ως υποταγή, ως εκβιασμό, ως πόνο, ως ανελευθερία, ως χειραγώγηση, ως περηφάνια και εγωισμό, ως αλαζονεία, ως τύψεις, ως εγκλωβισμό, ως διαστροφή της φυσικής πορείας των επιθυμιών μας, ως θυσία του εαυτού μας, ως βάρος, ως συγκάλυψη και αναλήθεια. Γι’ αυτό και ενώ την έχουμε τόσο ανάγκη για να ζήσουμε, την αποφεύγουμε ή τη φοβόμαστε και οδηγούμαστε σε σχέσεις μοναξιάς και πόνου. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι και η πορεία που έρχεται να διαγράψει ο Ποσειδώνας στου Ιχθύες. Έρχεται να αποδιαστρεβλώσει αυτό που αμφισβήτησε ο Ουρανός στο ζώδιο των Ιχθύων τα προηγούμενα χρόνια.

Τι είναι τελικά αγάπη; Η αγάπη δεν είναι συναίσθημα. Είναι αίσθημα και δυστυχώς δε μπορεί να μαθευτεί από βιβλία. Μπορεί μόνο να βιωθεί. Και αν βιώθηκε λάθος, μόνο η βίωση της από μια καθαρή πηγή αγάπης μπορεί να αποκαταστήσει σε επίπεδο αισθήσεων και συναισθημάτων την αρχική της διαστρέβλωση. Αυτό επιδιώκουμε όλοι μανιωδώς μέσα από τον έρωτα: μια καθαρή πηγή αγάπης, για να αναγεννηθούμε ως άνθρωποι. Η βίωση της καθαρότητας της αγάπης είναι ίσως το ύψιστο καρμικό μάθημα για τον καθέναν από εμάς, αλλά και για την ίδια την ανθρωπότητα. Όπως στρεβλωμένα και βίαια «αγαπάμε» τον εαυτό μας, έτσι «αγαπάμε» και τη ζωή, τον πλανήτη, τους γύρω μας αλλά και τον Θεό.

Ο φαύλος κύκλος του πόνου ξεκινάει από τον πόνο και καταλήγει στην αρρώστια και στον πόνο. Η μετάλλαξη του δυναμικού πεδίου του πόνου που έχει εγκλωβιστεί στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας αλλά και στο ασυνείδητο και υποσυνείδητο όλων μας, χρειάζεται να μεταλλαχθεί μέσω του σεβασμού και της ενδυνάμωσης σε πηγαία χαρά και αγάπη. Για να γίνει όμως αυτό, ο καθένας από εμάς χρειάζεται να μάθει να αγαπά και να αποδέχεται τον εαυτό του χωρίς ορούς, χωρίς κριτική και βία. Να αγαπά τον εαυτό του για ό,τι έχει καταφέρει να είναι, για τα λάθη και τα σωστά του. Αν δεν αγαπήσεις άλλωστε ένα λάθος, δε μπορείς και να βελτιώσεις. Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί στην ενήλικη ζωή να μας αγαπήσει χωρίς όρους και να θεραπεύσει τις παλιές πληγές και την στέρηση, είναι ο εαυτός μας.

Για την Αγάπη δεν πολεμάμε, όπως μας έμαθαν. Όσο κι αν πολεμήσεις δεν πρόκειται να πάρεις αγάπη από κάποιον που δεν έχει, και όποιος την έχει θα στη δώσει έτσι απλά, γιατί δε μπορεί να κάνει αλλιώς. Οι πιο πολλοί μάθαμε να ζητάμε την αγάπη από εκεί που δεν υπάρχει, από «κλειστούς ανθρώπους», εξουσίες, ανώριμους γονείς, καριέρες, δημόσια εικόνα, χρήματα και συναισθηματικά μοντέλα life style. Η χωριστότητα, η διαίρεση από ό,τι είναι αγάπη, είναι η βασική μάστιγα του πλανήτη. Μαθαίνουμε να ζούμε με υποκατάστατα αγάπης, αλλά δεν μαθαίνουμε να βιώνουμε και να αντέχουμε την αγάπη αυτή καθαυτή. Αγαπώ σημαίνει αντέχω ψυχικά και συναισθηματικά τον πόνο, το φόβο τη χαρά, την αγωνία, το θυμό και τη λύπη που προκαλεί σε μένα η ύπαρξη σου και οι επιλογές σου. Αγάπη σημαίνει συναισθηματική χωρητικότητα και αντοχή.

Ζούμε σε μια πραγματικότητα στην οποία το να μην αισθανόμαστε και το να μην νιώθουμε είναι προτέρημα και ανταμείβεται, υποτίθεται, πλουσιοπάροχα. Έτσι, από μικροί μαθαίνουμε να μην δείχνουμε τα συναισθήματα μας, και ακόμα καλύτερα να τα θάβουμε, να δείχνουμε «αξιοπρεπείς». Είναι ντροπή να κλαίμε, να συγκινούμαστε, να φοβόμαστε, να πονάμε, να λυπόμαστε, να κουραζόμαστε, να κρυώνουμε, πόσο μάλλον να το επικοινωνούμε. Ίσως το μόνο αποδεχτό είναι να δείχνουνε ότι χαιρόμαστε, ό,τι κι αν συμβαίνει μέσα μας.

Αλλά τα συναισθήματα, οι επιθυμίες μας και οι αισθήσεις δεν είναι αρρώστια και αδυναμία, όπως μας έμαθαν, είναι ζωή. Και μάλιστα ζωή που ξεκινά από μέσα μας, από πολύ βαθιά, από την αυθεντική πηγή της ύπαρξης μας. Χωρίς αυτά για οδηγούς, δεν υπάρχουμε σαν συνειδητές οντότητες. Είμαστε κυριολεκτικά ανάπηροι. Κανένας δεν αρρώστησε νιώθοντας, κανένας δεν πέθανε από τον πόνο, απλά διευρύνθηκε. Αλλά πάρα πολλοί αρρώστησαν μη νιώθοντας, αποφεύγοντας την επαφή με τον πόνο τους και τα συναισθήματά τους (κατάθλιψη, ναρκωτικά, νευρώσεις, ψυχοσωματικά, καρδιακά νοσήματα, εγκεφαλικά επεισόδια κτλ). Η διαφορά που έχει άλλωστε ένας νεκρός από έναν ζωντανό, είναι ότι ο ζωντανός νιώθει, αισθάνεται και σκέφτεται. Έχει την τάση να ενωθεί με τους όμοιους του, δηλαδή να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Μην έχοντας μάθει να έχουμε συναισθηματική χωρητικότητα, δεν αντέχουμε να σχετιστούμε και φυσικά να δώσουμε και να πάρουμε αγάπη, γιατί στον κόσμο τον ενηλίκων, η αγάπη δίνεται πάντα με όρους και προϋποθέσεις.

Κατά τη γνώμη μου, από τη στέρηση της αγάπης ξεκινούν όλα τα δεινά του ανθρώπου και με την παρουσία της θεραπεύονται. Σε ένα κόσμο πολύ νοσηρό που ο τρόμος, η στέρηση, ο πόνος και η τιμωρία είναι το καθεστώς και η αγάπη το ζητούμενο, ο Ποσειδώνας επιστρέφει στο σπίτι του στα ψάρια για να φωτίσει τις σκοτεινές πτυχές και να τις θεραπεύσει με αγάπη, ή για να σκοτεινιάσει το ελάχιστο φως που απόμεινε με εφιάλτες…Προσωπικά πιστεύω ότι θα συμβεί το πρώτο. Εύχομαι από την Ψυχή μου σε όλους Καλή Αγάπη και να αποκτήσουμε την ικανότητα να την διακρίνουμε από την κακή, διαστρεβλωμένη και ψεύτικη αγάπη. Άλλωστε ο Ποσειδώνας μιλάει, μαζί με τον Πλούτωνα, για μια δόνηση που έπεται της αγάπης – αυτή της μαγείας της ψυχής μας και της ζωής, που προκαλούν τα αληθινά θαύματα.

Ο Ποσειδώνας Ανάδρομος στους Ιχθύες

Ευνοεί: Ιχθύες, Παρθένους, Καρκίνους, Σκορπιούς, που έχετε γεννηθεί κατά το πρώτο δεκαήμερο του ζωδίου σας αλλά και όσους έχετε σημεία ή πλανήτες στα παραπάνω ζώδια στο προσωπικό σας ωροσκόπιο.

«Δείχνει» δύσκολα μαθήματα για: Διδύμους και Τοξότες, που έχετε γεννηθεί κατά το πρώτο δεκαήμερο του ζωδίου σας όπως και για όσους από εσάς έχετε σημεία ή πλανήτες στα παραπάνω ζώδια στο προσωπικό σας ωροσκόπιο.

Ο Ποσειδώνας το φθινόπωρο του 2012, κινείται ανάδρομος το διάστημα 01 Σεπτεμβρίου – 10 Νοεμβρίου του 2012 στην 01η και 00η μοίρα του ζωδίου των Ιχθύων (η επήρεια της αναδρομής του – και μάλιστα πιο ισχυρή – θα διαρκέσει όλο τον Νοέμβριο, και μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου του 2012).

Όσο ένας πλανήτης είναι ανάδρομος, είναι μια ευκαιρία για επανεξέταση και επανατοποθέτηση για τον καθένα μας επάνω στα ζητήματα που αρχικά η διέλευση του πλανήτη είχε θέσει στο προσωπικό του ωροσκόπιο. Έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να διορθώσουμε λάθος ή παρορμητικές κινήσεις, αλλά και περάσουμε από την πρώτη σκέψη και αντίδραση σε μια βαθύτερη και πιο ουσιαστική αξιολόγηση που να μας αντιπροσωπεύει εξολοκλήρου. Άλλωστε, τα ζητήματα που θέτουν οι πλανήτες κατά την ευθεία – ευθύδρομη – διέλευση τους είναι πολυδιάστατα και πολυεπίπεδα ώστε να μπορούμε να τα κατανοήσουμε πλήρως στο χρονικό διάστημα που διαρκεί η διέλευση. Και αν φυσικά δράσουμε χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση μέσω της παρόρμησης, το αποτέλεσμα θα είναι τουλάχιστον ελλιπές, για να μην πω καταστροφικό. Συγνώμες, ενοχές, συντρίμμια και ξόδεμα του εαυτού μας είναι το αποτέλεσμα της παρορμητικής αντίδρασης μας. Γι’ αυτό και η ανάδρομη φορά των πλανητών είναι περίοδος καρμικών αξιολογήσεων και αποφάσεων. Είναι η στιγμή να συλλέξουμε την γνώση που μας χρειάζεται αλλά και να επιτρέψουμε να συμβούν βαθιές βιωματικές διαφοροποιήσεις, ώστε όταν ο πλανήτης περάσει σε ορθή πορεία να δράσουμε με επίγνωση και αδιάβλητη στρατηγική. Αυτή άλλωστε είναι και η διαφορά του Δρω από το Αντιδρώ.

Η περίοδος της ανάδρομης φάσης είναι μια περίοδος όπου είναι σημαντικό να μειώνεται η εξωτερική δράση και να αυξάνεται η εσωτερική δράση. Είναι η περίοδος των εσωτερικών διεργασιών, αλλά και της συλλογής στοιχειών, με στόχο να κατανοήσουμε αυτό που μας απασχολεί από κάθε πλευρά και, το κυριότερο, να βρούμε την δική μας, αυθεντική θέση γύρω από τα θέματα που μας απασχολούν, πέρα από το τι πιστεύουν οι άλλοι. Το σύνηθες σε μια κοινωνία που τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, είναι ή να δρούμε παρορμητικά ή να κάνουμε αυτό που κάποιοι άλλοι μας έχουν πει. Το αποτέλεσμα; Τα ίδια και τα ίδια λάθη, οι ίδιες λάθος επιλογές. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως οι αλλαγές και τα μαθήματα που αιτούνται οι ανάδρομοι πλανήτες μάς είναι άγνωστα ή ελάχιστα και επιφανειακά γνωστά. Είναι το στάδιο που χρειάζεται να κατακτήσουμε ώστε να ελευθερωθούμε από δυσλειτουργικές καταστάσεις και επιλογές. Είναι αυτό που λένε οι ανατολικές φιλοσοφίες «προεργασία για την απαλλαγή κάρματος». Για να πετύχουμε έναν στόχο, πρέπει να έχουμε το ίδιο «βάρος», την ίδια δύναμη με αυτόν. Όσο εμείς έχουμε ελλιπείς ή λάθος πληροφορίες, ο στόχος θα αποτυγχάνει ή θα γίνεται όλο και πιο δύσκολος, μιας και θα έχουμε να διορθώσουμε και τα λάθη που του φορτώσαμε.

Είναι σημαντικό λοιπόν πρώτα να συγκεντρώνουμε την πλήρη γνώση που αφορά τον στόχο, να τον επεξεργαζόμαστε αυτογνωσιακά και τεχνικά, και έπειτα να προχωράμε στην υλοποίησή του. Το αντίθετο είναι ξόδεμα ενέργειας και ζωής, αλλά και επιβάρυνση του κάρματος μας. Ο πλανήτης σε ανάδρομη φάση δείχνει ξεκάθαρα και τα μαθήματα που χρειάζεται να κατακτήσουμε, με ποιον τρόπο πρέπει να κινηθούμε και ποιοι είναι αυτοί που θα μας δώσουν την γνώση και την εκπαίδευση. Κατά την γνώμη μου, οι τρόποι να εξελιχθούμε είναι δυο: ή μέσω της ζωής, ή μέσω της συνείδησης, που θα πει ή αφήνουμε την ζωή να μας μάθει με τον τρόπο που αυτή ξέρει, και είναι αρκετά σκληρός πολλές φορές, ειδικά αν η αντίσταση που προβάλλουμε στα μαθήματα είναι μεγάλη, ή αναπτύσσουμε την συνείδηση μας και οδηγούμε εμείς την ζωή μέσω της ελεύθερης βούλησης. Αξιοποιήστε την περίοδο που ο πλανήτης είναι ανάδρομος, ώστε αφενός να κατανοήσετε τα ζητήματα που ενεργοποιεί οι πλανήτης στο ωροσκόπιο σας και αφετέρου να αναπτυχθείτε και να οργανωθείτε, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, ώστε κατά την ευθυδρόμηση του και, γιατί όχι, και πιο πριν από αυτήν, να πετύχετε τους στόχους που επιθυμείτε.

Ο Ουρανός στον Κριό

Επηρεάζει: Με δύσκολα μαθήματα Ζυγούς, Καρκίνους και Αιγόκερους, ενώ πιο θετικά επηρεάζει Κριούς, Τοξότες, Λέοντες, Υδροχόους και Διδύμους που έχετε γεννηθεί κατά το πρώτο δεκαήμερο του ζωδίου σας, ή έχετε σημεία και πλανήτες εκεί στο προσωπικό σας ωροσκόπιο.

Στις 12 Μαρτίου του 2011, ο πλανήτης των μεγάλων αλλαγών, ο Ουρανός, εισήλθε στο ζώδιο του Κριού, στο οποίο και θα παραμείνει έως και τις 06/ 03/ 2019. Το φθινόπωρο του 2012 τον βρίσκει ανάδρομο στον Κριό, από τα μέσα της 7ης ως τα μέσα της 4ης μοίρας του ζωδίου. Αλλά ας δούμε πρώτα τι αιτείται ο πλανήτης Ουρανός στο ζώδιο του Κριού.

Ο Ουρανός στο ζώδιο του Κριού στην πρωτογένεια του είναι γεμάτος οργή, γιατί περιέχει πολύ τρόμο. Είναι το τρομαγμένο αγρίμι που επιτίθεται παρορμητικά και προς κάθε κατεύθυνση. Ο Κριός συμβολίζει την αρχέγονη δύναμη του ανθρώπου αλλά και το «Αρχέγονο Εγώ». Είναι ένα εξαιρετικά πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, όπου ο άνθρωπος είναι ταυτισμένος με το άγριο ζώο μέσα του και καθόλου κοντά σε αυτό που είναι ο ανεπτυγμένος άνθρωπος. Ο άνθρωπος που βρίσκεται εξελικτικά στην κατάσταση του Κριού, εστιάζει όλη την ύπαρξή του στην δύναμη στο Αρχέγονο Εγώ του. Όλα περιστρέφονται γύρω από την δύναμη και τις ανάγκες του, με στόχο να είναι σταθερά ετοιμοπόλεμος και ισχυρός ώστε να καταφέρνει να επιβιώνει. Η επιβίωση άλλωστε είναι και το κύριο μέλημα των ορμέφυτων του ανθρώπου. Όλα έχουν νόημα από την στιγμή που καταφέρνουμε και επιβιώνουμε. Ως νεκροί δεν έχουμε άλλωστε και πολλά να διαπραγματευτούμε. Για τον Κριό, αυτή είναι η ποιότητα του, να είναι αποτελεσματικός να προστατεύει την ζωή με κάθε κόστος. Γι’ αυτόν σημαντικό είναι με κάθε τρόπο να επιβάλλει το αρχέγονο ενστικτώδες εγώ του στο περιβάλλον του. Ο άξονας στον οποίο κινείται αυτή η διαδικασία, είναι το δίπολο της δύναμης και της αδυναμίας: «Αν εγώ καταφέρνω να σε νικάω, είμαι ο δυνατός και είσαι ο αδύναμος». Ο τρόμος της πιθανότητας να μην είμαι ο δυνατότερος, είναι όπως καταλαβαίνετε εξαιρετικά ισχυρός, μιας και το κόστος της αδυναμίας στην αρχέγονη πραγματικότητα του ζώου είναι ο θάνατος.

Σε αυτή την στρατηγική όμως δεν υπάρχει καμία ψυχική και πνευματική εξέλιξη. Το παιχνίδι παίζεται βαθιά μέσα στα αρχέγονα ένστικτα, χωρίς κανένα ηθικό νόμο, με την ισχυρή πεποίθηση ότι «όσο καταφέρνω και σκοτώνω μένω ζωντανός». Το βασικό συναίσθημα είναι ο τρόμος. Αυτό συμβαίνει βέβαια και κυριολεκτικά και μεταφορικά, μιας και ο στόχος αυτού του ανθρώπου είναι να σκοτώσει επί της ουσίας την δύναμη του άλλου. Ο ανταγωνισμός, η αλαζονεία, το μίσος, η εκδικητικότητα, που κατά την γνώμη μου πηγάζουν από φόβους επιβίωσης που εκφράζοντα παρορμητικά και ασυνείδητα, είναι τα βασικά όπλα. Ο άνθρωπος σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται σε πλήρη χωριστότητα και μοναξιά, σαν άγριο ζώο που απειλείται η επιβίωση του. Και φυσικά απέχει πολύ από την ένωση με το ανθρώπινο κομμάτι του εαυτού του, την συνεργασία και την αγάπη που εκφράζει το απέναντι ζώδιο του Ζυγού. Στόχος του άλλωστε είναι η επιβίωση και όχι η ζωή, μια πύρρειος νίκη, σε καμία περίπτωση η ένωση και η αγάπη. Είναι διαποτισμένος από μια εξαιρετικά στρεβλωμένη αντίληψη της δύναμης.

Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο εξέλιξης στο ζώδιο του Κριού. Η αρχέγονη ζωώδης δύναμη στην υπηρεσία της επιβίωσης. Και όταν λέμε επιβίωση, εννοούμε το «πολεμώ και μένω ζωντανός». Το δεύτερο στάδιο ανάπτυξης της ύπαρξης του ανθρώπου συμβολίζεται από την έξαρση του Ήλιου στο εν λόγω ζώδιο. Είναι η αυτογνωσία. Η διαδικασία ανάπτυξης του ανθρώπου από την ανωριμότητα και την μη γνώση του εαυτού στην γνώση του εαυτού του και την ολοκλήρωση του. Είναι η στιγμή που το αγόρι γίνεται άντρας, ολοκληρώνεται. Θέλει να γίνει σαν τον πατέρα του, ενήλικας. Και εδώ τίθενται ουσιαστικά ζητήματα. Αν ο πατέρας είναι ενήλικας, το αγόρι περνά σε μια υγιή αντιπαράθεση μαζί του, δηλώνοντας τον εαυτό του και ζητώντας τον «χώρο του» για να υπάρξει με τον δικό του τρόπο, σεβόμενο τον τρόπο του πατέρα του και εμπλουτίζοντας τον με νέες ιδέες που θα δώσουν και στον γονιό την δυνατότητα να εξελιχθεί μέσω του παιδιού του. Έτσι η σχέση γονέα – παιδιού περνά την φάση της ολοκλήρωσης της, μιας και οι δυο πλέον είναι ενήλικες.

Αν όμως ο πατέρας δεν είναι ένα ώριμος ενήλικας αλλά ένας ανώριμος, αδιάφορος, παθολογικός, ή καταπιεστικός και τυραννικός πατέρας, το νεαρό παιδί επαναστατεί εναντίον του. Γιατί το παιδί έχει τεράστια ανάγκη για την προσωπική του ισορροπία να αγαπά αλλά κυρίως να εκτιμά τον πατέρα του, και μεγαλώνοντας θα κάνει τα πάντα για να το πετύχει αυτό. Τώρα πια έχει την δύναμη να μην ανέχεται άλλο τα αποτρόπαια λάθη του γονιού του, που τόσο τον πλήγωναν στο παρελθόν αλλά δεν μπορούσε να αντιδράσει λόγω της αδυναμίας του. Η επανάσταση αυτή μοιραία θα οδηγήσει σε δυο δρόμους. Ο ένας είναι η οργή, η βία και η αντιπαράθεση, με στόχο να βάλει τον πατέρα του στην «θέση» του. Να του αντιπαρατεθεί με βία, ψυχολογική, σωματική και λεκτική με σκοπό να τον ωριμάσει, να τον «θεραπεύσει» και να τον εξελίξει ώστε να μπορέσει να τον εκτιμά ή να τον ακυρώσει ολοκληρωτικά, κολλώντας ουσιαστικά τον εαυτό του στο μοντέλο συμπεριφοράς του πάτερα του και γινόμενο σταδιακά ίδιο με αυτόν. Ο άλλος τρόπος είναι το νέο μέλος να διαφοροποιηθεί. Να επιτρέψει στον πατέρα του να συνεχίσει να ζει στην «λάθος» ζωή που επέλεξε και, χωρίς αντιπαραθέσεις και βία, να τον ευχαριστήσει για ό,τι του προσέφερε, να τον αποχαιρετίσει και να βγει στον μεγάλο κόσμο για να επιλέξει την ζωή που θέλει για τον εαυτό του.

Μια προέκταση του πατέρα για τον καθένα μας είναι και οι κοινωνικές εξουσίες που στηρίζονται στο πατριαρχικό μοντέλο. Και φυσικά εδώ τα μεγέθη αλλάζουν. Η διαφοροποίηση στην ζωή που θέλει το κάθε άτομο είναι εξαιρετικά δύσκολη, μιας και οι εξουσίες έχουν μελετήσει και ξέρουν να κλείνουν ερμητικά κάθε πόρτα διαφυγής. Ο Ουρανός στον Κριό δείχνει ότι θα δημιουργηθούν ισχυρές αλλαγές και ανακατατάξεις σε θέματα πολιτικών συστημάτων και εξουσιών που λειτουργούν σαν ανώριμοι και καταπιεστικοί, άδικοι και τυραννικοί «γονείς». Οι δε δύσκολες όψεις του με τον Πλούτωνα στον Αιγόκερο αλλά και τον Κρόνο στον Ζυγό, δείχνουν πως θα υπάρξουν ισχυρές κοινωνικές αναταραχές αλλά και ανατροπές «κακών πατεράδων» αλλά και μοντέλων εξουσίας που στηρίζουν τον εαυτό τους στην τρομοκρατία και την αδικία. Η αρχέγονη και σαρωτική ορμή της ζωής που συμβολίζει ο Κριός, θα ανατρέψει και θα διαλύσει άρρωστα και πεθαμένα μοντέλα επιβολής δύναμης και εξουσίας. Ο Ουρανός ως πλανήτης της ισότητας και της ελευθερίας αλλά και ως φορέας νέων αξιών, θα στηρίξει την ανάγκη του Κριού για αυθεντικότητα και αυτονομία.

Ο Ουρανός στον Κριό μπορεί να συμβολιστεί με την ορμή της ζωής που γίνεται οργή όταν της βάζουν εμπόδια να εκφραστεί αυθεντικά και ελεύθερα. Και ο Ουρανός και ο κριός δεν γνωρίζουν από συμβιβασμούς και αποδοχή της επιβολής. Ας ελπίσουμε ότι είμαστε έτοιμοι και ώριμοι σαν ανθρωπότητα για μια παγκόσμια θετική διαφοροποίηση και να μην ξανακυλήσουμε σε φανατισμούς, πολώσεις, βίαιες και ακραίες κοινωνικές ανατροπές. Γιατί ο «γιος» που δεν διαφοροποιείται γίνεται δυστυχώς εξαιρετικά χειρότερος από τον πατέρα του. Πάντα εμπλεγμένος στον φαύλο κύκλο τρόμου – οργής, όπου η οργή παράγει τρόμο, και ο τρόμος παράγει οργή αλλά η αλήθεια τελικά δεν λέγεται ποτέ. Η κακή εξουσία καταπιέζει και εξαθλιώνει. Ο εξαθλιωμένος οργίζεται και επιτίθεται, προκαλώντας τρόμο. Η εξουσία πιέζει και άλλο, ο εξαθλιωμένος οργίζεται περισσότερο και γίνεται πιο ακραίος κτλ.

Ο Ουρανός στον Κριό έρχεται να μάθει στον Πλούτωνα στον Αιγόκερω πως αρχηγός δεν είναι αυτός που του αρέσει να εξουσιάζει, αλλά αυτός που θέλουν οι άλλοι να τους διοικεί. Άλλωστε κανένας ψυχικά ισορροπημένος άνθρωπος δεν θέλει να εξουσιάζει. Η μόνη αναγκαιότητα της εξουσίας είναι να υπηρετεί την ασφάλεια, την ευημερία, την θετική εξέλιξη και τις ανάγκες των πολιτών. Να τους ενηλικιώνει με σοφία, αγάπη και ελευθερία, όπως κάνει άλλωστε και ένας καλός πατέρας. Η ανάγκη για ένα καλύτερο μοντέλο και πρότυπο πατέρα, είτε αυτό είναι οικογενειακό είτε κοινωνικό, θα τεθεί με κάθε τρόπο την περίοδο της παραμονής του Ουρανού στον Κριό. Η διακυβέρνηση μέσα από «ρόλους» αδικία, επιβολή, ψυχολογικά παιχνίδια τρόμου και μη ασφάλειας, δεν είναι καθόλου πλέον αυτό που η ανθρωπότητα μπορεί να δεχθεί. Ο Κριός σέβεται μόνο την αληθινή δύναμη και Ουρανός θέτει σαν προϋπόθεση την εκτίμηση. Αν ο σεβασμός και η εκτίμηση καταστρατηγούνται, είναι σαν να δείχνεις στον Ουρανό στον Κριό ένα κόκκινο πανί.

Δυστυχώς για σωρεία ετών μάθαμε, ή καλύτερα ακόμα «εκπαιδευτήκαμε», να αγαπάμε πρόσωπα και καταστάσεις που δεν εκτιμούμε για την αξία τους. Να συμβιβαζόμαστε σε σχέσεις που δεν υπάρχει εκτίμηση, επαγγέλματα που δεν μας τιμούν, κυβερνήσεις που δεν εκτιμάμε. Αυτό οδήγησε στο να χαθούν και να αλλοτριωθούν οι αξίες και σε προσωπικό και σε κοινωνικό επίπεδο. Και φυσικά το «σε αγαπώ χωρίς να σε εκτιμώ» δεν έχει να κάνει με ενήλικες, αλλά με παιδιά. Μόνο τα παιδιά αγαπούν χωρίς να εκτιμούν, και μόνο ένα μωρό ή έναν άρρωστο μπορείς να αγαπάς χωρίς να εκτιμάς. Η αγάπη των ενηλίκων στηρίζεται στην εκτίμηση. Για την ακρίβεια, ένας ενήλικας πρώτα εκτιμά και μετά αγαπά. Και οι σχέσεις που δεν στηρίζονται στην εκτίμηση αναπαράγουν μόνο εξαρτήσεις, ανισότητα, ανασφάλεια, τρόμο, παθολογικές καταστάσεις και μοναξιά. Απέραντη μοναξιά. Σχετικά με αυτή την μοναξιά έρχεται να μας αφυπνίσει ο Ουρανός στον Κριό σε όψη αντίθεσης με τον Κρόνο στον Ζυγό. Πως οργανώσαμε, σαν κοινωνία αλλά και σε προσωπικό επίπεδο την μοναξιά μας. Πως γίναμε ανάπηροι να σχετιστούμε και να ανταλλάξουμε αγάπη.

Ο άνθρωπος είναι εξαρτημένος από την αγάπη για να ζει. Χωρίς αγάπη αρρωσταίνει και ψυχικά και πνευματικά και σωματικά. Το σώμα για είναι υγιές χρειάζεται εγκάρδια χάδια, επαφή, αγκαλιά, ώστε να είναι ασφαλές. Όταν νιώθει εγκατάλειψη, αδιαφορία, βία και τρόμο, αρρωσταίνει. Είναι σημαντικό να αναρωτηθούμε γιατί φτιάξαμε τις ζωές μας έτσι που να είμαστε μόνοι μας, κλεισμένοι ο καθένας σε ένα διαμέρισμα – φρούριο χωρίς ουσιαστική επαφή, χωρίς ασφάλεια. Γιατί τρέχουμε από το πρωί ως το βράδυ να πετύχουμε στόχους πολυεθνικών και αφήνουμε του υγιείς στόχους που στηρίζονται στους νόμους της ζωής ανεκπλήρωτους. Δώσαμε όλη μας την ενέργεια να γίνουμε οι «πρώτοι», και γίναμε οι «βασιλιάδες της μοναξιάς». Φυσικά ένας άνθρωπος μόνος του και ανασφαλής είναι εξαιρετικά επιρρεπής στο να καταναλώνει προϊόντα για να καλύψει το κενό του, αλλά και δέχεται να κάνει πολλούς συμβιβασμούς. Δέχεται να σχετίζεται χωρίς να εκτιμά, αφού πια δεν σέβεται τις ίδιες του τις ανάγκες και τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτονομία άλλωστε δεν σημαίνει μοναξιά και χωριστότητα, ούτε αντιπαλότητα, βία και ανταγωνισμός. Αυτονομία σημαίνει πληρότητα. Τέλος, ο Ουρανός στον Κριό έρχεται να καταστήσει σαφές πως ό,τι ενδυναμώνει και εξελίσσει την ζωή και την αγάπη είναι υγεία, ενώ ό,τι διαστρέφει και μπλοκάρει την ζωή είναι αρρώστια από την οποία είναι άμεση ανάγκη να θεραπευτούμε.

Ο Ουρανός Ανάδρομος στον Κριό

Επηρεάζει: Με δύσκολα μαθήματα Καρκίνους, Ζυγούς και Αιγόκερους, ενώ πιο ήπια επηρεάζει Κριούς, Τοξότες και Λέοντες.

Το φθινόπωρο του 2012 ο Ουρανός θα είναι ανάδρομος στον Κριό, από τα μέσα της 7ης ως τα μέσα της 4ης μοίρας του ζωδίου.

Όπως ισχύει και για την αναδρομή των υπόλοιπων πλανητών, όσο ένας πλανήτης είναι ανάδρομος είναι μια ευκαιρία για επανεξέταση και επανατοποθέτηση για τον καθένα μας επάνω στα ζητήματα που η διέλευση του πλανήτη θέτει στο συγκεκριμένο ζώδιο (διαβάστε αμέσως προηγούμενη παράγραφο). Έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να διορθώσουμε λάθος ή παρορμητικές κινήσεις, αλλά και περάσουμε από την πρώτη σκέψη και αντίδραση σε μια βαθύτερη και πιο ουσιαστική αξιολόγηση που να μας αντιπροσωπεύει εξολοκλήρου. Άλλωστε, τα ζητήματα που θέτουν οι πλανήτες κατά την ευθεία – ευθύδρομη – διέλευση τους είναι πολυδιάστατα και πολυεπίπεδα ώστε να μπορούμε να τα κατανοήσουμε πλήρως στο χρονικό διάστημα που διαρκεί η διέλευση. Και αν φυσικά δράσουμε χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση μέσω της παρόρμησης, το αποτέλεσμα θα είναι τουλάχιστον ελλιπές, για να μην πω καταστροφικό. Συγνώμες, ενοχές, συντρίμμια και ξόδεμα του εαυτού μας είναι το αποτέλεσμα της παρορμητικής αντίδρασης μας. Γι’ αυτό και η ανάδρομη φορά των πλανητών είναι περίοδος καρμικών αξιολογήσεων και αποφάσεων. Είναι η στιγμή να συλλέξουμε την γνώση που μας χρειάζεται αλλά και να επιτρέψουμε να συμβούν βαθιές βιωματικές διαφοροποιήσεις, ώστε όταν ο πλανήτης περάσει σε ορθή πορεία να δράσουμε με επίγνωση και αδιάβλητη στρατηγική. Αυτή άλλωστε είναι και η διαφορά του Δρω από το Αντιδρώ.

Η περίοδος της ανάδρομης φάσης είναι μια περίοδος όπου είναι σημαντικό να μειώνεται η εξωτερική δράση και να αυξάνεται η εσωτερική δράση. Είναι η περίοδος των εσωτερικών διεργασιών, αλλά και της συλλογής στοιχειών, με στόχο να κατανοήσουμε αυτό που μας απασχολεί από κάθε πλευρά και, το κυριότερο, να βρούμε την δική μας, αυθεντική θέση γύρω από τα θέματα που μας απασχολούν, πέρα από το τι πιστεύουν οι άλλοι. Το σύνηθες σε μια κοινωνία που τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, είναι ή να δρούμε παρορμητικά ή να κάνουμε αυτό που κάποιοι άλλοι μας έχουν πει. Το αποτέλεσμα; Τα ίδια και τα ίδια λάθη, οι ίδιες λάθος επιλογές. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως οι αλλαγές και τα μαθήματα που αιτούνται οι ανάδρομοι πλανήτες μάς είναι άγνωστα ή ελάχιστα και επιφανειακά γνωστά. Είναι το στάδιο που χρειάζεται να κατακτήσουμε ώστε να ελευθερωθούμε από δυσλειτουργικές καταστάσεις και επιλογές. Είναι αυτό που λένε οι ανατολικές φιλοσοφίες «προεργασία για την απαλλαγή κάρματος». Για να πετύχουμε έναν στόχο, πρέπει να έχουμε το ίδιο «βάρος», την ίδια δύναμη με αυτόν. Όσο εμείς έχουμε ελλιπείς ή λάθος πληροφορίες, ο στόχος θα αποτυγχάνει ή θα γίνεται όλο και πιο δύσκολος, μιας και θα έχουμε να διορθώσουμε και τα λάθη που του φορτώσαμε.

Είναι σημαντικό λοιπόν πρώτα να συγκεντρώνουμε την πλήρη γνώση που αφορά τον στόχο, να τον επεξεργαζόμαστε αυτογνωσιακά και τεχνικά, και έπειτα να προχωράμε στην υλοποίησή του. Το αντίθετο είναι ξόδεμα ενέργειας και ζωής, αλλά και επιβάρυνση του κάρματος μας. Ο πλανήτης σε ανάδρομη φάση δείχνει ξεκάθαρα και τα μαθήματα που χρειάζεται να κατακτήσουμε, με ποιον τρόπο πρέπει να κινηθούμε και ποιοι είναι αυτοί που θα μας δώσουν την γνώση και την εκπαίδευση. Κατά την γνώμη μου, οι τρόποι να εξελιχθούμε είναι δυο: ή μέσω της ζωής, ή μέσω της συνείδησης, που θα πει ή αφήνουμε την ζωή να μας μάθει με τον τρόπο που αυτή ξέρει, και είναι αρκετά σκληρός πολλές φορές, ειδικά αν η αντίσταση που προβάλλουμε στα μαθήματα είναι μεγάλη, ή αναπτύσσουμε την συνείδηση μας και οδηγούμε εμείς την ζωή μέσω της ελεύθερης βούλησης. Αξιοποιήστε την περίοδο που ο πλανήτης είναι ανάδρομος, ώστε αφενός να κατανοήσετε τα ζητήματα που ενεργοποιεί οι πλανήτης στο ωροσκόπιο σας και αφετέρου να αναπτυχθείτε και να οργανωθείτε, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, ώστε κατά την ευθυδρόμηση του και, γιατί όχι, και πριν από αυτήν, να πετύχετε τους στόχους που επιθυμείτε.