Σχέσεις-Οικογένεια

Το ό,τι οι σχέσεις θα είναι ένα κυρίαρχο κομμάτι και αυτό το φθινόπωρο, είναι αδιαμφισβήτητο, μιας και όλα τα Αστρολογικά γεγονότα στοχεύουν σε ζώδια και Πλανήτες που αφορούν κατεξοχήν σε θέματα σχέσεων. Τρία είναι τα βασικά καρμικά ζητήματα που θα χρειαστεί να διαχειριστείς αυτή την περίοδο και που ενδεχομένως θα χρειαστεί να εκπαιδευτείς, ώστε να ανταπεξέλθεις στα αδιέξοδα, που κοινωνικά δημιουργούν τέλματα στα θέματα της ενότητας, της αλληλοϋποστήριξης, της αγάπης που αδιαμφισβήτητα «δίνουν» νόημα στο να ζεις και να υπάρχεις.

Το πρώτο είναι αυτό που καθορίζεται ως και το πρώτο στα επτά θανάσιμα αμαρτήματα: η περηφάνια, που όσοι φορούν την πανοπλία της παύουν να είναι άνθρωποι με ανάγκες, ευαλωτότητες, συναισθήματα και αισθήσεις, μιας και ο περήφανος δεν δικαιούται να κάνει ποτέ λάθη, δεν δικαιούται ποτέ να είναι ευάλωτος, δεν δικαιούται να ξέρει ή να μάθει. Δεν πονάει, δεν λυπάται, δεν φοβάται, δεν παραδέχεται ότι κάνει λάθος, δεν νιώθει, δεν αισθάνεται, δεν συμπάσχει και δεν ζητά ποτέ την βοήθεια κανενός. Διαρκώς τρέμει από τον φόβο του μην πλησιάσει κανείς κοντά και δει ότι τρέμει, γιατί κι αυτός είναι άνθρωπος. Πολεμάει διαρκώς αυτό το «άνθρωπος». Άλλωστε αυτό του «ζήτησαν» οι σημαντικοί άλλοι για να είναι «περήφανοι» για αυτόν: να μην είναι «άνθρωπος». Να είναι τέλειος, Θεός. Οδηγώντας τον στο δεύτερο σημαντικό καρμικό θέμα, που είναι ο έλεγχος. Ο περήφανος θέλει να ελέγχει όλους τους άλλους, ώστε να μην αποκαλυφθεί. Αφήνοντας εντελώς «ανεξέλεγκτο» τον εαυτό του να καταρρέει παντιωτρόπως, αφρόντιστος στο τέλμα της μοναξιάς του. Και φυσικά οδηγώντας στο τρίτο καρμικό ζητούμενο προς επίλυση, όπου καταντά ένας ρόλος που δεν έχει κανένα ψήγμα αυθεντικότητας, αποκλείοντας οποιαδήποτε περίπτωση σχέτισης, γιατί και πάλι ξέρει ότι όταν πλησιάσει πολύ κοντά οι άλλοι θα δουν ότι δεν είναι άνθρωπος, αλλά ρόλος. Αληθινές σχέσεις άλλωστε είναι αδύνατον να δημιουργηθούν μεταξύ ρόλων.

Οι αληθινές σχέσεις δημιουργούνται μόνο μεταξύ αυθεντικών ανθρώπων, που δεν παριστάνουν αλλά είναι αυτό που δηλώνουν. Και που είναι σε θέση να δηλώνουν όχι μόνο αυτά που μπορούν, αλλά και αυτά που δεν μπορούν, δεν ξέρουν, δεν καταλαβαίνουν, δεν θέλουν και δεν αντέχουν. Η ανάγκη για πραγματικές σχέσεις υποστήριξης και όχι παιχνίδια επιβολής κυριαρχίας, ρόλων, θύματος, θύτη ή σωτήρα και το «άνοιγμα» της καρδιάς, θα αποδιαστρεβλώσουν – με την Αφροδίτη ανάδρομη – σχέσεις καρμικές κάθε είδους που παραπαίουν εδώ και καιρό μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, οδηγώντας τες σε μια νέα αρχή ή σε ένα καλό τέλος.