Χειμώνας 2020: Τι θα μας Συμβεί;

Πέτρος Κατσαμάκης

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στα καρμικά ζητήματα που το κάθε ζώδιο έχει να ανταπεξέλθει στην πορεία της εξέλιξής του. Τα μαθήματα που έχει να δώσει και να πάρει ώστε να απεγκλωβιστεί από αρνητικές καρμικές καταστάσεις, περνώντας και κατακτώντας πεδία ελευθερίας που δεν υπόκεινται στην ανελευθερία της επιβολής του κάρματος. Το άρθρο αυτό απευθύνεται στην «ελεύθερη βούληση» και την «ύπαρξη» του καθενός, προσδιορίζοντας τα καρμικά μαθήματα, αλλά τις αιτίες και τα αποτελέσματα αυτών των μαθημάτων. Περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με το Κάρμα θα μπορέσετε να διαβάσετε στο άρθρο Καρμική Αστρολογία.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
– 30 Νοεμβρίου Έκλειψη Σελήνης στους Διδύμους
– 14 Δεκεμβρίου Έκλειψη Ηλίου στον Τοξότη
– 17 Δεκεμβρίου Είσοδος του Κρόνου στον Υδροχόο
– 20 Δεκεμβρίου Είσοδος του Δία στον Υδροχόο
– 21 Δεκεμβρίου Σύνοδος Ακριβείας του Κρόνου και του Δία στον Υδροχόο
– 2 Φεβρουαρίου – 21 Φεβρουαρίου ο Ερμής σε φαινομενικά ανάδρομη πορεία στο ζώδιο του Υδροχόου

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Με την επιρροή της Έκλειψης στο ζώδιο των Διδύμων ξεκινά ο χειμώνας και συνεχίζει με την Έκλειψη Ηλίου στο ζώδιο του Τοξότη, δημιουργώντας ισχυρά εμπόδια στην επικοινωνία, την μετακίνηση και τα ταξίδια. Οι Εκλείψεις στον άξονα που συμβολίζουν την «κίνηση» όπως καταλαβαίνεις ματαιώνουν ή κάνουν πολύ δύσκολη κάθε διαδικασία κίνησης, επιβάλλοντας κάποιες μορφές «ακινησίας». Οι συναλλαγές, οι επαφές, οι συναντήσεις, το εμπόριο και η καταναλωτική διάθεση κάθε είδους βρίσκεται σε «απαγόρευση». Καρμικά στον Άξονα του Δία και του Ερμή, οι Εκλείψεις παγώνουν ή βάζουν δυνατό φρένο στη χαρά, αλλά και στην εμμονή της χαράς που συχνά οδηγείται σε μανία. Το συναίσθημα της χαράς απουσιάζει πλήρως και από παντού, τουλάχιστον με τις μεθόδους και τους τρόπους που το προσέγγιζες το συναίσθημα αυτό. Η χαρά μέσω της υπερκατανάλωσης ανθρώπων και αγαθών χρειάζεται καρμικά να αντικατασταθεί με κάτι βαθύτερο, ουσιαστικότερο, κάτι που δεν κρέμεται στα χέρια κανενός και δεν μπορεί να στο αφαιρέσει κανένας, φέρνοντάς σε αντιμέτωπο με την ανάγκη να αναθεωρήσεις το πώς σχετίζεσαι εμμονικά με τη χαρά, μη μπορώντας να δικαιολογήσεις να νιώθεις κανένα άλλο συναίσθημα. Με την αφαίρεση του «αρνητικού» συναισθήματος της χαράς (αρνητικό με την έννοια ότι σε ξοδεύει, σε αδειάζει και δεν σε τροφοδοτεί κυρίως όταν η ενέργειά σου στρέφεται προς τα αποκτήματα, για να αποκτήσεις χαρά ή την κατάκτηση αντικειμένων και ανθρώπων ως αντικείμενα, και δε στρέφεται στον εαυτό σου ώστε να τροφοδοτηθείς εσύ) σε φέρνει αντιμέτωπο καρμικά αυτή η περίοδος, ζητώντας σου να κινηθείς σε πεδία ανώτερα της χαράς, όπως αυτά της εσωτερικής πληρότητας και ευτυχίας, της βαθιάς απόλαυσης των αισθήσεων και όχι του νου που σε γεμίζει ουσιαστική πληρότητα.
Ήρθε η ώρα καρμικά με την είσοδο του Κρόνου και του Δία στο ζώδιο του Υδροχόου και με τη Σύνοδο μάλιστα αυτών των δύο Πλανητών που έχει να συμβεί εκατοντάδες χρόνια, να ελευθερωθείς από αυτή την ψεύτικη χαρά που δεν κρατάει πάνω από δύο λεπτά ποτέ και που η διαρκής αναζήτησή της σε κατάσταση μανίας, αλλά και ο φόβος της απώλειάς της σε κρατάει δέσμιο μέσα σε άπειρη φθορά και στρες. Αυτή η ψεύτική χαρά του να αρέσεις σε όλους, να σε εγκρίνουν όλοι, να σε θέλουν όλοι κυρίως να αρέσεις στον εκάστοτε που εσύ χρήζεις «αφέντη» στη ζωή σου, ψεύτικη «προτεραιότητα», έχοντας την ψευδαίσθηση ότι γεννήθηκες για να ικανοποιείς τους άλλους και η μόνη σου ανάπηρη σύνδεση με τη χαρά, να είναι η έγκρισή τους. Και αγωνιώντας νυχθημερόν μη χαθεί η έγκρισή τους σαν εξαρτημένο μωρό, στεγνώνοντας το σώμα, την ψυχή σου και το κάθε μπράβο ή εύγε εξανεμίζεται μη δίνοντάς σου καμία ουσιαστική τροφοδοσία.
Κατά καιρούς το σύμπαν χαρίζει αυτό το μάθημα στους ανθρώπους, αφαιρώντας από την αγάπη αυτό το ναρκωτικό της χαράς, που δεν έχει να κάνει με τη δική σου χαρά αλλά με τη χαρά του άλλου, θυμίζοντάς σου πως η μόνη προτεραιότητα που έχεις σε αυτόν τον κόσμο είναι ο εαυτός σου, ούτως ή άλλως. Και ο μοναδικός λόγος που βρίσκεσαι στη ζωή και η μόνη σου προτεραιότητα είναι η ευτυχία του εαυτού σου, η πληρότητα, ασχέτως από το πώς αντιδρά ο άλλος σε αυτό. Αυτή η βαθιά ανάπτυξη του μέσα εαυτού που δεν γίνεται γιατί διαρκώς λείπεις συνέχεια στις ανάγκες των άλλων, βουλιάζοντας στην εξάρτηση και αγνοώντας την πραγματική δόνηση και την έννοια της Αγάπης. Έρχονται λοιπόν ο Κρόνος και ο Δίας να σου θυμίσουν πως η Αγάπη είναι αυθεντική μόνο όταν ξεκινά από τη βαθιά Αγάπη χωρίς όρους προς τον εαυτό σου και διαχέεται μοιραία και προς τους άλλους, και είναι «εξάρτηση» και συν-εξάρτηση όταν οι επιθυμίες και οι ανάγκες των άλλων γίνονται προτεραιότητα για εσένα εγκαταλείποντας τον εαυτό σου και νομίζοντας πως η Αγάπη θα έρθει από έξω προς τα μέσα σε εσένα.

Η τεράστια αυτή Σύνοδος που ξεκινάει την εποχή του Υδροχόου και το δυναμικό της θα το κατανοήσεις πολλά χρόνια μετά, έρχεται να σου θυμίσει πως γεννήθηκες για να αξίζεις με προίκα από το Δημιουργό σου όλη την Αγάπη του σύμπαντος, όλη την Ελευθερία του σύμπαντος, όλο το εύρος της κατάκτησης της ελεύθερης βούλησης, γεννήθηκες για να αξίζεις όλα τα μέσα εξέλιξης του σύμπαντος και έχεις γεννηθεί προικισμένος με δικό σου σκοπό ζωής και εξέλιξης. Και αυτά δεν μπορεί να σου τα αφαιρέσει κανένας εκτός από εσένα τον ίδιο. Δεν γεννήθηκες για να εξυπηρετήσεις κανενός τον σκοπό όπως λέει και ο Περλς ο ιδρυτής της Γκεστάλτ : «Κάνω το δικό μου και εσύ κάνεις το δικό σου, δεν υπάρχω σε αυτό τον κόσμο για να ζήσω με τις δικές σου προσδοκίες και δεν είσαι σε αυτόν τον κόσμο για να ζήσεις σύμφωνα με τις δικές μου. Εσύ είσαι εσύ και εγώ είμαι εγώ και αν κατά τύχη βρούμε ο ένας τον άλλο ειλικρινά θα είναι πολύ ωραία. Εάν όχι, δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε ή οφείλουμε να κάνουμε».
Δύο σημαντικοί Πλανήτες που συναντιούνται αυτό το χειμώνα, ο Κρόνος και ο Δίας στο ζώδιο του Υδροχόου, σε έντονη όψη με τον Ουρανό στον Ταύρο, κηρύσσουν και επίσημα την εποχή του Υδροχόου, αλλάζοντας σταδιακά και για πάντα τον κόσμο όπως τον ήξερες. Μιλούν για ανώτατα επίπεδα πνευματικότητας, ελευθερίας, εξέλιξης που η ανθρωπότητα θα έρθει για πρώτη φορά σε επαφή μαζί τους. Αλλάζοντας όλο το κοινωνικό σύστημα, ανατρέποντας εξουσίες και εξουσιαστές, «πατριάρχες» και πατριαρχικές μεθόδους, εξευτελίζοντας στην κυριολεξία αυτό τον τεράστιο παραλογισμό της υποταγής στο θέλημα του ενός και «ελευθερώνοντας» όσους έχουν την πρόθεση να ελευθερωθούν στο να αξιωθούν την μετάβαση από «λογικό ον» σε Άνθρωπο. Και έρχονται και σου ξεκαθαρίζουν πως για να φέρεις την αξία όλης της Αγάπης, της Ελευθερίας, της Ελεύθερης βούλησης, της ευλογίας του σύμπαντος στην εξέλιξή σου, χρειάζεται να πράττεις, να δονείσαι και να συνδέεσαι με τη δόνηση του Δημιουργού σου. Αλλιώς είσαι καταδικασμένος να βουλιάζεις σε αυτό το ατελείωτο χάος, ψέμα, στις διαστρεβλώσεις αυτών που σε πείθουν ότι είναι Θεοί και εξουσιαστές σου. Ισχυρές αποκαλύψεις που θα σε αφήσουν άναυδο όλη την περίοδο του χειμώνα, φέρνουν ξεκάθαρα μπροστά σου την Αλήθεια, όπως πραγματικά είναι, χωρίς ίχνος υποκειμενισμού. Αυτή η ισχυρή ενέργεια που κινεί όλο το Σύμπαν, η Αλήθεια, η μάνα που γεννά την Ελευθερία και την Αγάπη, η αιώνια σύντροφος της Σοφίας, είναι ακριβώς αυτό που αλλάζει τον κραδασμό του κόσμου αυτή την περίοδο. Εσύ αυτό που χρειάζεται καρμικά αυτή την περίοδο να αναρωτηθείς είναι πόσο αντέχεις την αληθινή δόνηση της Αλήθειας και πόσο την αποστρέφεσαι επιλέγοντας το ψέμα, την απάτη και τελικά την αποπλάνηση.
Οι Εκλείψεις σε έντονη όψη με τον Ποσειδώνα είναι το αντίπαλο δέος της Συνόδου Κρόνου – Δία στον Υδροχόο. Είναι ο πόλεμος ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα που στην πραγματικότητα δεν θα γίνει ποτέ, γιατί η Αλήθεια διαλύει το ψέμα, δεν χρειάζεται καν να μπει στον κόπο να το πολεμήσει. Ο Κρόνος με τον Δία έρχονται να σου πουν καρμικά πως αισθάνεσαι σκλάβος, διαβιώνεις σαν σκλάβος, σε αντιλαμβάνεσαι σαν σκλάβο, γιατί δομήθηκες μέσα σε ένα τεράστιο ψέμα, μέσα σε μια δολιοφθορά, που δυστυχώς τα έχεις πιστέψει ως αλήθεια. Ο Φεβρουάριος με την μεγάλη Σύνοδο των Πλανητών στον Υδροχόο και τον Άρη στον Ταύρο σε Σύνοδο με τον Ουρανό, ανεβάζουν πολύ ψηλά την δόνηση της Αλήθειας και δικό σου χρέος είναι αυτό να μπορέσεις να το αντέξεις. Άλλωστε όπως λέει ο Νίτσε, η εξέλιξη κάθε ανθρώπου κρίνεται σύμφωνα με την αντοχή του στην Αλήθεια. Η Αλήθεια πάντα ελευθερώνει.