Φθινόπωρο 2020: Τι θα μας Συμβεί;

Πέτρος Κατσαμάκης

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στα καρμικά ζητήματα που το κάθε ζώδιο έχει να ανταπεξέλθει στην πορεία της εξέλιξής του. Τα μαθήματα που έχει να δώσει και να πάρει ώστε να απεγκλωβιστεί από αρνητικές καρμικές καταστάσεις, περνώντας και κατακτώντας πεδία ελευθερίας που δεν υπόκεινται στην ανελευθερία της επιβολής του κάρματος. Το άρθρο αυτό απευθύνεται στην «ελεύθερη βούληση» και την «ύπαρξη» του καθενός, προσδιορίζοντας τα καρμικά μαθήματα, αλλά τις αιτίες και τα αποτελέσματα αυτών των μαθημάτων. Περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με το Κάρμα θα μπορέσετε να διαβάσετε στο άρθρο Καρμική Αστρολογία.

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

  • Ο Άρης σε φαινομενικά ανάδρομη πορεία το δεύτερο και τρίτο δεκαήμερο του Κριού από τις 6 Σεπτεμβρίου ως τις 14 του Νοεμβρίου.
  • Ο Ερμής σε φαινομενικά ανάδρομη πορεία στον Σκορπιό από τις 14 Οκτώβριου έως τις 3 Νοέμβριου.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το φθινόπωρο, με την παρουσία του Κρόνου, του Δία και του Πλούτωνα στον Αιγόκερω σε έντονες όψεις με τον Άρη στο Κριό, μια σε φαινομενικά ανάδρομη και μια σε ευθύδρομη πορεία, εντείνει την πίεση και την «στενοχώρια» που δημιουργείται μετά την συρρίκνωση και την παραβίαση των ορίων, τα οποία με την σειρά τους δημιουργούν την παραβίαση ορίων μέσα από εκρήξεις οργής, αλλά και τον φόβο, την τρομοκρατία, την βία και το εμπόλεμο κλίμα, που κατά διαστήματα  θα  κορυφώνεται. Άλλωστε αυτά είναι απλοί νόμοι της φυσικής: όταν στενεύεις τον χώρο ενός αντικείμενου, αυτό ή παραιτείται και συνθλίβεται στην εντροπία ή αντιδρά και εκρήγνυται, καταλαμβάνοντας πολλαπλάσιο χώρο από την μάζα του. Αυτό όμως είναι το αποτέλεσμα καρμικά. Η καρμική αιτία είναι η απειλή σύνθλιψης και συρρίκνωσης που δέχεται. Εσύ καρμικά χρειάζεται να δεις γιατί επιτρέπεις να σου στενεύουν τον χώρο σου, ή ακόμα χειρότερα γιατί κάνεις τέτοιες επιλογές οργάνωσης, ώστε να τον στενεύεις εσύ συνειδητά. Γιατί επιλέγεις την στενοχώρια και όχι το άνοιγμα του χώρου, την συγχώρεση και την εξέλιξη; Γιατί χρειάζεσαι διαφόρων ειδών δεσμοφύλακες να σε ελέγχουν, να σε καταπιέζουν, να σε διατάζουν, να σε ενοχοποιούν και να σε φυλακίζουν, είτε αυτό προβάλλεται στα χρήματα, ή στην εργασία που την έχει κάνει δουλεία, ή στην σχέση σου που κάνεις μια τον ελεγκτή και μια τον αστυνόμο. Και μετά, αφού φτάσεις στο έσχατο σημείο της καταπίεσης, εκρήγνυσαι όχι γιατί είσαι κακός άνθρωπος και σου κολλάνε την ταμπέλα του παραβάτη και του βίαιου ή του κλειστού, του στενάχωρου και του μόνου που σφίγγεται και κρύβεται για να μην εκραγεί, αλλά για να μην εξαφανιστείς.

Η απάντηση σε όλα αυτά είναι απλή και θα στην δώσουν αυτόν τον χειμώνα ο Δίας και ο Κρόνος στον Υδροχόο. Αλλά πραγματικά η μεγάλη μεταμόρφωση θα έλθει με το πέρασμα του Πλούτωνα στον Υδροχόο το 2024, αλλά οριστικά το 2025. Ως τότε όμως καλό θα είναι να αξιοποιήσεις την φαινομενικά ανάδρομη πορεία του Άρη, αναθεωρώντας τον τρόπο δράσης ή αντίδρασης σου.  Σε έχουν εκπαιδεύσει να μην μπορείς να διαχειριστείς την ελευθερία που σου δόθηκε σαν ύπαρξη από τον δημιουργό σου. Από μικρό δεν σου έμαθαν τα όρια ανάμεσα στο καλό και το κακό για εσένα, αλλά σου έμαθαν να υποτάσσεσαι στο δικό τους καλό και ας μην έχει καμία σχέση με τον δικό σου καρμικό δρόμο. Δεν αντιμετωπίστηκες σαν ύπαρξη που ενσαρκώθηκε για να εξελιχτεί μέσα στην δική της διαφορετικότητα, αλλά σαν προϊόν, σαν υπάλληλος, σαν υπόχρεος που δεν επιλέγεις αυτό που σου λέει το μέσα σου, αλλά αυτό που θέλουν οι σημαντικοί άλλοι. Αυτό συμβαίνει γιατί από τα μικράτα σου σε απορρίπτουν, σε τιμωρούν για το καλό σου, σου στενεύουν τον χώρο μέχρι ασφυξίας, και όταν κάνεις αυτό που θέλουν, ίσως σου χαρίσουν μια ανάσα ίσα-ίσα για να επιβιώσεις. Δεν σε κατάλαβαν, δεν σε χώρεσαν όπως δημιουργήθηκες, πόσο μάλλον δεν σε συγχώρεσαν, και έτσι έμαθες να είσαι μόνος και έρημος, χωρίς υποστήριξη στην εξέλιξη σου, χωρίς επαφή και σύνδεση, κατανόηση, αγάπη και τελικά χωρίς ελευθερία. Το να εκφράζεσαι ελεύθερα τότε, με όλες τις αστοχίες που έχει η έκφραση ενός παιδιού επέσυρε τιμωρίες, ενοχές και σωφρονισμό. Έτσι, έμαθες να νιώθεις τρόμο μπροστά στο «Ελεύθερος» και έμαθες να ζητάς να σε κατευθύνουν να κάνεις το σωστό. Αλλά το σωστό για ποιον; Προφανώς το σωστό για τον «θεό της τιμωρίας», αποφεύγοντας να πέσει η οργή του πάνω σου.  Έτσι έχασες την σύνδεση με την ύπαρξη σου, με τον καλό Θεό μέσα σου, με την αλήθεια σου, με τον σκοπό της ζωής σου και έκανες σκοπό σου τα «θέλω» των άλλων, όπως τα οικόσιτα ζώα που θα κάνουν τα πάντα για κροκέτες και χάδια, αλλά και για να αποφύγουν την τιμωρία, την απαξίωση και το «κενό» που νιώθουν όταν τα αφεντικά δεν τους απευθύνονται, όντας πλήρως εξαρτημένα.

Έτσι «έμαθες» ότι η χαρά δεν διακινείται μέσα σου ούτε η λύπη, ούτε ο φόβος, ούτε η Αγάπη γιατί μέσα σου υπάρχει μόνο «κενό», αφού τόσα χρόνια «λείπεις» από την μέσα σου Ζωή. Την μοναδική «Ζωή» που μπορείς να έχεις πρόσβαση γιατί σου είπαν ότι η ζωή είναι έξω από εσένα τον ίδιο. Και τα συναισθήματα η χαρά, η αγάπη, η λύπη προκαλούνται από τους άλλους. Για να «νιώσεις», για να ζήσεις χρειάζεσαι τους «άλλους», και το πίστεψες απόλυτα, γιατί ήσουν  τότε πολύ μικρός και εξαρτημένος. Την πάτησες σαν το ελεφαντάκι που αναφέρει ο Χόρχε Μπουχάι.

Και παρότι τα χρόνια πέρασαν και βιολογικά μεγάλωσες, δεν σου είπαν πως είσαι ελεύθερος να βαδίσεις τον δρόμο σου και εσύ δεν το αναθεώρησες ποτέ, γιατί απλά μέσα σου είσαι ακόμα μικρός, με το ίδιο «κενό» και με την ίδια πεποίθηση ότι η ζωή έρχεται από έξω. Και εκεί αρρώστησες από την «μάνα» όλων των ασθενειών: την Εξάρτηση. Πίστεψες ότι το «μέσα» σου είναι κενό και όλα τα καλά θα έρθουν από έξω. Δεν νιώθεις, συναισθηματικοποιείς. Δεν αισθάνεσαι, σκέφτεσαι. Έγινες ένα «νοητικό» ον κολλημένο στα προγράμματα του μυαλού. Έγινες εξαρτημένος καταναλωτής ανθρώπων και προϊόντων.  Ό,τι επέλεξες, ήταν αυτό πού έλεγε το πρόγραμμα των άλλων και μετά αναρωτιόσουν γιατί είσαι τόσο αχάριστος και δυσανασχετείς και θυμώνεις και εκρήγνυσαι και παραβιάζεις και φτιάχνεις κρυφά «δεύτερες» ζωές στο σκοτάδι και «νιώθεις» σε κάθε «κύτταρό» σου τόσο μόνος και αβοήθητος, τόσο κενός περιεχομένου και ξαναρχίζεις τον φαύλο κύκλο, ζητώντας καθοδήγηση από τους «δεσμοφύλακές» σου και αυτοί σου λένε τι πρέπει να θες και φτου και από την αρχή.

Η εποχή του Υδροχόου που έφτασε ήδη από την πρώτη είσοδο του Κρόνου την προηγούμενη άνοιξη, ανοίγει την «πύλη» στην πέμπτη διάσταση όπου εκεί οι διαστάσεις από δυο ή το πολύ τρεις που είναι, θα γίνουν πέντε. Εκτός από ύψος και πλάτος που είσαι συμπιεσμένος σαν ένα φύλλο χαρτί, σαν χαλκομανία, θα προστεθεί και χρόνος ή ακόμα καλύτερα η αληθινή αίσθηση του χρόνου, όπως επίσης και το «βάθος», το οποίο προέρχεται από την «πνευματικότητα» της ύπαρξης και όχι από αυτό πού λέει ύπαρξη το μυαλό. Και ίσως εκεί θυμηθείς πως είσαι μια ύπαρξη με άπειρο «χώρο» που βιώνει μια πολύ δύσκολη ανθρώπινη εμπειρία και όχι ένας άνθρωπος που αραιά και που βιώνει υπαρξιακά πνευματικές εμπειρίες.

Και τότε θα ανοίξει ο άπειρος χώρος της πέμπτης διάστασης, θα «χωρέσεις» και θα κατανοήσεις τα πάντα χωρίς ίχνος κριτικής, γιατί απλά υπάρχουν όλα. Θα μπεις στην «συγχώρεση», θα θυμηθείς όπως λέει το τραγούδι πως «δεν είναι ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός». Θα θυμηθείς πως κάποτε αποφάσισες ως ύπαρξη να ενσαρκωθείς σε αυτήν την δύσκολη διάσταση, που έχει «όχημα» αυτό το σώμα που σε φιλοξενεί και συνδέεται με την ψυχή και την ύπαρξη και δεν «αισθάνεται» ποτέ λάθος, αν δεν ανακατευτεί το μυαλό. Θα θυμηθείς ότι ο δημιουργός σου σε «προίκισε» με το να αξίζεις όλη την Αγάπη του σύμπαντος, όλη την ελευθερία, την ελεύθερη βούληση, αλλά και διέταξε όλο το σύμπαν να σου διαθέτει όλα τα μέσα της εξέλιξής σου, αλλά και το δικαίωμα να έχεις δικό σου σκοπό ζωής, αλλά και την υποστήριξη των πάντων σε αυτόν τον σκοπό. Δημιουργήθηκες σαν ύπαρξη μέσα σε όλη αυτή την «γενναιοδωρία» του δημιουργού σου, αλλά χρειάζεται να τα κατακτήσεις, να τα ενσωματώσεις. Αλλιώς υπαρξιακά θα είσαι σαν την κόρη του πλούσιου που γεννιέται και μεγαλώνει μέσα στην απόλυτη «αφθονία» του πατέρα της, αλλά και εντελώς ανελεύθερη και εξαρτημένη από τις δεξιότητες του, και αν αυτός «φύγει», έτσι καλομαθημένη, άπειρη και χωρίς δεξιότητες, «χρεοκοπεί». Γιατί δεν έχει κατακτήσει τις δεξιότητες της διαχείρισης του πλούτου. Δεν έχει ενσωματώσει την γνώση των νόμων, δεν είναι Ελεύθερη.

Ενσαρκώθηκες σε αυτή την απείρως διαστρεβλωμένη διάσταση όπου η Αγάπη δεν εννοείται, ούτε το δίκαιο, ούτε ο Σεβασμός. Η Ελευθερία, η συντροφικότητα είναι σε πλήρη εξαπάτηση και διαστρέβλωση. Για να μάθεις μέσα σε αυτήν την ανελευθερία από κάθε άποψη, για να γίνεις μια ελεύθερη και ικανή στην διαχείριση των πάντων ύπαρξη, θυσίασες πρόσκαιρα την υπαρξιακή σου αθανασία για την έννοια που «γεννά» και «μεγαλώνει» όλες τις άλλες έννοιες: την Ελευθερία, την συνειδητότητα, την γνώση που ελευθερώνει την «Σοφία». Κάνοντας «χώρο» στην επίγνωση πως όλα υπάρχουν, και το καλό και το κακό, και τα αποδέχεσαι έτσι όπως είναι εδώ στη γη και εσύ έχεις την ευθύνη να μάθεις να επιλέγεις το «καλό» για εσένα, «διακρίνοντάς» το από το «κακό» για εσένα. Και πως το «καλό» για εσένα σε αυτήν την διάσταση των δοκιμασιών είναι για εσένα «καλό», και όχι απαραιτήτως και για την άλλη ύπαρξη. Και επίσης πως η άλλη ύπαρξη είναι ελεύθερη να περάσει όσο και αν δεν σου αρέσει από τους δικούς σου κύκλους δοκιμασιών, για να μάθει με τον δικό της τρόπο.

Έτσι θα μπορέσεις να κατακτήσεις την συνειδητότητα της Αλληλοβοήθειας που σε καθιστά υπεύθυνο να επιλέγεις τις υπάρξεις που σε εξελίσσουν, και να αποχαιρετάς από αγάπη στους δρόμους τους τις υπάρξεις που δεν λειτουργούν ακόμα εξελικτικά για εσένα. Και αυτός είναι ο δρόμος της συντροφικότητας και του «μαζί» που εννοεί η καθαρή ποιότητα του Υδροχόου. Αλλιώς δεν μιλάμε για «μαζί». Μιλάμε για δυο μόνους χωρίς «δεσμό», αλλά δεμένους πισθάγκωνα από τα δεσμά της εξάρτησης. Κενούς και ξεκομμένους από την Ύπαρξη τους, από την εσωτερική σύνδεση με τον σκοπό της ενσάρκωσης. Μέσα στο στενό «χώρο», τη «μοναξιά» και όχι την υγιή «μοναχικότητα» που γεννά το πραγματικά «μαζί» και ελεύθεροι.

Αυτό το φθινόπωρο παρατηρούμε ακραίες καταστάσεις μιας εποχής που «ξεψυχά» και εκρήξεις βίας, οι οποίες θα χρειαστεί να αντιμετωπιστούν με ενήλικη διαχείριση και πνευματικότητα, κατ’ αρχήν συνειδητοποιώντας την οργή και τον τρόμο που φέρεις και όχι απωθώντας ή στρέφοντάς τα εναντίον σου υπό το κράτος των ενοχών κάθε είδους. Η παραδοχή των έντονων συναισθημάτων τόσο των δικών σου, όσο και των άλλων, είναι ο μόνος τρόπος  ώστε να τα διαχειριστείς ουσιαστικά συνειδητοποιώντας πως η πιο επαναστατική τακτική είναι η αλλαγή «θέσης» από μέσα προ τα έξω. Άλλωστε ο τρόμος, ο πανικός και η οργή αυτήν την περίοδο σε περιβάλλουν, και σε αυτά κολυμπάς σε όποιο περιβάλλον και να βρίσκεσαι, και σε μεταμορφώνουν σε ένα ζώο που δρα ενστικτωδώς και μόνο κάτω από το κράτος του πανικού, επηρεάζοντας οικογενειακές σχέσεις αλλά και επαγγελματικές,  κοινωνικές και προσωπικές. Αλλά κυρίως μέσω του έντονου άγχους και τρόμου κατ’ αρχήν, διαλύουν εσένα, το σώμα σου και την όποια σχέση με την ύπαρξή σου.

Όλα αυτήν την περίοδο είναι θέμα εστίασης. Το που εστιάζεις την προσοχή σου θα καθορίσει τα πάντα για εσένα. Άλλωστε, με την συμμετοχή των Εκλείψεων σε ενεργή σε όψη με τον Ποσειδώνα, αυτό που σου ζητούν είναι να «αφεστιάσεις» από το «μέσα» σου ή ακόμα χειρότερα να εστιάζεις διαρκώς στον τρόμο και το «κακό», έως ότου σε καταλάβουν και σε κυριαρχήσουν, γιατί έτσι χάνεις την επαφή με την ύπαρξή σου, την ατομικότητά σου και γίνεσαι κοπάδι. Μην ξεχνάτε πως είμαστε ζώα που φέρουμε την ύπαρξή μας και όταν συνδεόμαστε με αυτή, εξελισσόμαστε σε κάτι ανώτερο και πνευματικό προσεγγίζοντας το «ον» που λέγεται Άνθρωπος. Τότε μόνο διαχειρίζεσαι εσύ τα ένστικτα, αλλιώς σε διαχειρίζονται αυτά. Ίσως και για αυτό ακούς διαρκώς κτηνώδεις πράξεις να συμβαίνουν αυτήν την περίοδο. Αυτός ο στενός χώρος, αυτή η αποσύνδεση του ανθρώπου από την ύπαρξη του πάντα γεννούσε κτηνωδίες. Με παρόμοιες αστρολογικές όψεις λόγου χάριν εγκαθιδρύθηκε ο ναζισμός. Το που εστιάζεις λοιπόν είναι το κλειδί αυτήν την περίοδο. Στην σύνδεση με  την αρρώστια ή με την υγεία,  με το μυαλό ή με το βάθος της ύπαρξης.

Ίσως είναι καιρός να κατανοήσεις πως η Γη είναι ένας πολύ όμορφος πλανήτης από άποψη φύσης, αλλά οι κοινωνίες των ανθρώπων θα καταρρεύσουν όπως τις ξέρεις τουλάχιστον μέχρι τώρα, διότι δομήθηκαν πατριαρχικά, αλαζονικά και αφύσικα. Αυτήν την αλλαγή φέρνει η εποχή του Υδροχόου, που έρχεται πριμοδοτώντας σημαντικά ό,τι είναι «Ελευθερία» και καταβαραθρώνοντας κάθε μορφή εξουσίας, πατριαρχικής δομής που βιώσαμε και βιώνουμε με την είσοδο του Πλούτωνα στον Αιγόκερω που τα τελευταία χρόνια κορυφώθηκε στο έπακρο με την παρουσία του Κρόνου και των Εκλείψεων εκεί και φέτος και του Δία. Του Δία στη χειρότερή του θέση στον Αιγόκερω, (πτώση του Δία) που στέρησε όλο σχεδόν το 2020 οποιαδήποτε μορφή αισιοδοξίας, εξέλιξης, άνεσης, χαράς και προοπτικής. Ο συνδυασμός του χειρότερου Δια με τον Κρόνο, τον χειρότερο Πλούτωνα (επίσης σε πτώση) τις Εκλείψεις και τον Άρη ανάδρομο, κορυφώνεται αυτό το φθινόπωρο  «κόβοντας» κυριολεκτικά την ανάσα, μιας και συμβολίζει το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, που χρειάζεται «αέρα» καθαρό, ελευθερία, χαρά και προοπτική εξέλιξης και κυρίως χώρο για να λειτουργεί και αρρωσταίνει από τρόμο, απελπισία, θλίψη και την Ανελευθερία. Παθαίνει στεναχώρια και έπειτα κατάθλιψη, μιας και η μαμά της κατάθλιψης το ξαναλέω  είναι η στεναχώρια.

  Καρμικά αυτό που έχεις να διαχειριστείς είναι όλο αυτό το θέμα της στεναχώριας, του στενού χώρου, της χωριστότητας και της βαθιάς μοναξιάς που σε  κάνει να νιώθεις μόνος σου και έρημος  μπροστά στο θηρίο. Αυτό έχεις να διαχειριστείς και να «μεταμορφώσεις» σε αυτό το τέλος εποχής, γυρίζοντας την εστίαση σου από τον ασφυκτικό και τρομακτικό έξω κόσμο έτσι όπως τον έκαναν οι κοινωνικές εξουσίες, στον απέραντο ευάερο, φωτεινό και με άπειρες δυνατότητες πνευματικής ανέλιξης και νέων προοπτικών αγάπης και ελευθερίας, εκείνον της ύπαρξης. Ήρθε η ώρα να ακούσεις την αλήθεια από μέσα σου γιατί το «έξω» δεν έχει αλήθειες να σου πει.  Ήρθε η ώρα το μέσα να βγει έξω. Η δυναμική του Υδροχόου πάντα φέρνει στο φως την αλήθεια και την αποκάλυψη από τα βάθη της ύπαρξης.  Ήρθε η εποχή να συνειδητοποιήσεις πως αξίζεις από κατασκευής, από τον δημιουργό σου όλη την Αγάπη, την πνευματικότητα, τον ανθρωπισμό, την ελευθερία, την Αλήθεια, την ελεύθερη βούληση και ένα κόσμο που να σου δίνει όλα τα μέσα εξέλιξής σου. Αυτό ακριβώς έρχονται να αλλάξουν ο Κρόνος και ο Δίας στον  Υδροχόο κρούοντας και επίσημα το ξεκίνημα την νέας εποχής από τον χειμώνα αυτόν, που θα γίνει πολύ ισχυρή και με το πέρασμα του Πλούτωνα στον Υδροχόο,  που θα δεις τον κόσμο πραγματικά να αλλάζει ορατά κραδασμό, αφού περάσει ένα ισχυρό μεταβατικό στάδιο εκκαθαρίσεων. Ουσιαστικά όλο αυτό το διάστημα είναι ένα μεταβατικό στάδιο όπου και το «κακό» και το «καλό» θα δώσουν ισχυρές μάχες. Να είσαι βέβαιος ότι το καλό θα νικήσει στο τέλος. Το κακό ζητά χωριστότητα, χάωση, ασύλληπτη διαστρέβλωση, παράνοια, ψέμα, τρόμο και βία. Ενώ το καλό ζητά ενότητα και κυρίως συγχώρεση. Συγχώρεση με την έννοια του κάνω χώρο του δέχομαι, όχι του αποδέχομαι, αλλά του ωριμάζω, του εξελίσσομαι έως ότου συνδεθώ με την καθαρότητα των συμπαντικών νόμων που γνωρίζει πολύ καλά η ύπαρξη, ξεκινώντας καταρχήν από το δέχομαι αυτό που νιώθω και αισθάνομαι και όχι αποφεύγοντας το. Κάνε «χώρο» σε όλα αυτά τα μηνύματα που έρχονται από μέσα σου, βιώνονται από το σώμα σου, αλλά εκπορεύονται από την ύπαρξή σου και όχι από το μυαλό, αλλά και άλλα διαστρεβλωμένα μυαλά. Διαχώρισε τον εαυτό σου από το μυαλό σου, τον εαυτό σου από τις παθολογίες και τα αυτοκαταστροφικά προγράμματα που εδρεύουν στον νου σου και σου φυτεύονται διαρκώς από διάφορες εξωτερικές πηγές, όχι με καλές προθέσεις.

Μεταμορφωτικές αλλαγές θα δεχτούν όσοι ανήκουν στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του παρορμητικού σταυρού (Κριοί, Καρκίνοι, Ζυγοί και Αιγόκεροι) και όσους έχουν πλανήτες και σημεία εκεί και θα χρειαστούν όλα τα μέσα και την φώτιση της ύπαρξής τους (με τον Άρη στην φωτιά να ζητά πνευματικές αλήθειες) για να τα καταφέρουν, ώστε να μην επιτεθούν αυτοκαταστροφικά στον εαυτό τους, μαγνητίζοντας ακραία «βία». Να θυμάστε πως σε αυτούς τους «μεταμορφωτικούς» καιρούς κανείς δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του, γιατί αυτό που ζητιέται είναι παραπέρα από αυτό που «ξέρεις», από αυτό που έχεις «γνωρίσει», από αυτό που σου «έμαθαν» ή σου «σερβίρουν». Σε αυτούς τους καιρούς, η ανάγκη του ουσιαστικά «μαζί», σε κοινή πορεία από το σκοτάδι προς το φως είναι ο μόνος τρόπος. Μετά τα χρόνια της χωριστότητας του Πλούτωνα στον Αιγόκερω, όπου ο καθένας «αυτοφυλακίστηκε» κυριολεκτικά στο «δυάρι» του και ανταγωνίστηκε και διαχωρίστηκε από κάθε μορφή ουσιαστικής επαφής και έγινε «κολλητός» με μια οθόνη, ήρθε η ώρα να κατανοήσεις πως μόνο «μαζί», Υδροχοϊκά μαζί, ουσιαστικά «μαζί», θα υπάρξει προοπτική. Χαμήλωσε και ζήτα από το κέντρο της ανάγκης σου, όχι από το εγώ σου. Ζήτα, όχι απαίτησε. Ζήτα, όχι διέταξε. Και ακόμα περισσότερο, μάθε να ζητάς καθαρά, γνωρίζοντας πως κανένας δεν οφείλει να σου «δώσει». Εσύ οφείλεις στον εαυτό σου να μάθεις να εμπνέεις τους άλλους να θέλουν να σου δίνουν αυτά που σου χρειάζονται για να εξελιχθείς. Ζήτα από την καρδιά σου πραγματικά και θα λάβεις. Μην σε αφήσεις έρμαιο στα πλοκάμια του στενάχωρου, μόνου, έρημου και εύκολου στόχου Εγώ.