Φθινόπωρο 2019: Τι θα μας Συμβεί;

Πέτρος Κατσαμάκης

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στα καρμικά ζητήματα που το κάθε ζώδιο έχει να ανταπεξέλθει στην πορεία της εξέλιξής του. Τα μαθήματα που έχει να δώσει και να πάρει ώστε να απεγκλωβιστεί από αρνητικές καρμικές καταστάσεις, περνώντας και κατακτώντας πεδία ελευθερίας που δεν υπόκεινται στην ανελευθερία της επιβολής του κάρματος. Το άρθρο αυτό απευθύνεται στην «ελεύθερη βούληση» και την «ύπαρξη» του καθενός, προσδιορίζοντας τα καρμικά μαθήματα, αλλά τις αιτίες και τα αποτελέσματα αυτών των μαθημάτων. Περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με το Κάρμα θα μπορέσετε να διαβάσετε στο άρθρο Καρμική Αστρολογία.

Η διάθεση που κυριαρχεί στο ξεκίνημα του φετινού φθινοπώρου είναι αυτή της οργάνωσης και της εξυγίανσης. Ο Ήλιος, ο Ερμής, η Αφροδίτη και ο Άρης στο ζώδιο της Παρθένου σε θετική Όψη με τον Κρόνο στον Αιγόκερω και τον Ουρανό στον Ταύρο, ζητούν μια νέα μορφή οργάνωσης και εξυγίανσης με στόχο μια καλύτερη ψυχική, συναισθηματική και σωματική ισορροπία. Οι προϋποθέσεις για να συμβεί αυτό είναι εξαιρετικά ευνοϊκές αρκεί να αποφύγεις τις παγίδες που στήνουν ο Δίας με τον Ποσειδώνα σε Όψη δύσκολη και αποπλανητική με όλους τους παραπάνω Πλανήτες στο ζώδιο της Παρθένου, διακρίνοντας το φανταστικό από το πραγματικό. Κυρίως μέχρι και το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη όπου οι εξαπατήσεις και οι πλάνες μπορούν να οδηγήσουν κάθε προσπάθειά σου για οργάνωση σε λάθος δρόμο, υποκύπτοντας σε ευκαιρίες-παγίδες. Τα πράγματα θα είναι πιο ξεκάθαρα μετά το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου με τη Νέα Σελήνη και μια πλειάδα Πλανητών στο ζώδιο του Ζυγού, να ευνοούν σχέσεις, συνεργασίες αλλά και επιλογές πιο ξεκάθαρες και κυρίως πιο ρεαλιστικές, βγάζοντας στο φως και για όλη την περίοδο του Οκτώβρη προς αξιολόγηση τα ζητήματα που έθεσαν οι Εκλείψεις στον άξονα Αιγόκερου – Καρκίνου και που το πιο πιθανό είναι πως μέσα στο καλοκαίρι να τα έβαλες στην μπάντα προσπαθώντας να αποφύγεις να τα αντιμετωπίσεις. Ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις σου με τους άλλους, τις επιλογές σου, το οικογενειακό περιβάλλον σου, ζητήματα ιεραρχίας, καριέρας αλλά και καθημερινότητας που χρειάζονται οριστικά ξεκαθαρίσματα, βαθιές αλλαγές και «κλεισίματα» σε ό,τι δεν πάει παρακάτω. Σχέσεις εξάρτισης, συναισθηματικές προσκολλήσεις, επιλογές που ανακυκλώνουν φαύλους κύκλους και σε εγκλωβίζουν σε αδιέξοδα αλλά και άλυτα παιδικά τραύματα που σε καθηλώνουν και σχετίζονται με παιδικά τραύματα που αφορούν στην οικογένεια και τη μητέρα, είναι η ώρα να αντιμετωπιστούν σε βάθος, ώστε να απελευθερωθείς από τη φθορά και το αδιέξοδο που παράγουν σε όλους τους τομείς της ζωής σου, παράγοντας ισχυρούς ψυχοσωματικούς κλυδωνισμούς.

Στην ίδια λογική καθ’ όλη την περίοδο του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου με την παρουσία του Ήλιου, του Ερμή, της Αφροδίτης και του Άρη στο Σκορπιό κινούνται τα πράγματα, ζητώντας σου να ανακαλύψεις το βάθος της αιτίας όλων αυτών που σε κρατούν δέσμιο σε καταστάσεις που δεν αντέχεις, δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις και δεν έχει καμία σχέση με τον αληθινό σκοπό της ζωής σου. Συνειδητοποίησε με τις όψεις του Ουρανού την ανάγκη σου για ελευθερία και απεγκλώβισε τον εαυτό σου λύνοντας αυτούς τους γόρδιους δεσμούς που σε καθηλώνουν σε βαθύ εσωτερικό επίπεδο και όχι προσπαθώντας να απαλλαγείς από αυτούς μέσω της οργής και της βίας. Αυτό το φθινόπωρο μετά από ένα δύσκολο χειμώνα και ένα δύσκολο καλοκαίρι, σου κάνει ξεκάθαρο πως τα πράγματα δεν προχωράνε πια με τον παλιό τρόπο. Χρειάζονται αδιαπραγμάτευτα βαθιές, γενναίες αλλαγές και ίσως ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος αντίληψης απαλλαγμένος από τους εγκλωβισμούς, τις καθηλώσεις, τις φοβίες και τα αδιέξοδα. Χρειάζεται να αποχαιρετίσεις  οριστικά ό,τι σε φθείρει και σε αρρωσταίνει χωρίς να σε εξελίσσει, χωρίς συγκρούσεις και εντάσεις αλλά με αγάπη και σεβασμό, συνειδητοποιώντας πως η «ανάγκη» του ανθρώπου για εξέλιξη ως ένας αδιαπραγμάτευτος συμπαντικός νόμος είναι αδύνατον να συμβεί χωρίς διαρκή και πολλές φορές επώδυνα «κλεισίματα».

Το ανθρώπινο ον γεννιέται με στόχο να εξελιχθεί και ίσως και αυτός να είναι και ο μόνος σκοπός της ζωής του. Γεννιέται απολύτως εξαρτημένο, όπως συμβολίζουν κι οι Εκλείψεις στον άξονα Αιγόκερου – Καρκίνου και όλο το Σύμπαν το ωθεί να κατακτά διαρκώς όλο και πιο μεγάλα επίπεδα αυτονομίας και ελευθερίας. Έτσι μοιραία χρειάζεται να αποχαιρετά ό,τι πεθαίνει σαν κατάσταση και να προχωρά στη νέα φάση εξέλιξης κινούμενο προς το άγνωστο. Χρειάζεται λοιπόν να αποχαιρετά την παιδική του κατάσταση, την εφηβική του κατάσταση, τη νιότη του και μαζί με αυτές τις συνθήκες, τα πρόσωπα, τους ρόλους αλλά και τις παθολογικές καταστάσεις ανελευθερίας που αυτές εμπεριέχουν. Και σταδιακά να μεταμορφώνεται από ένα πλάσμα που για να υπάρξει κρέμεται όπως ήταν μωρό, κυριολεκτικά  στις δυνάμεις και τις αποφάσεις των άλλων. Και να κινείται ως οφείλει στην «Ζωή» την ίδια προς ένα πλάσμα αυτοδύναμο που στηρίζεται στις δικές του αποφάσεις και απεγκλωβίζει διαρκώς τον εαυτό του από τις αλυσίδες και τα δεσμά των προηγούμενων εξαρτητικών καταστάσεων. Γιατί, αν δεν το κάνει αυτό όπως δηλώνουν και οι Όψεις του Κρόνου και του Πλούτωνα σε στενή σχέση με τις Εκλείψεις και μια πλειάδα Πλανητών, καταρρέει, αρρωσταίνει, χάνει τον εαυτό του, τη ροή, το νόημα της ζωής του. Με λίγα λόγια τα πολύ έντονα Αστρολογικά γεγονότα αυτής της περιόδου σου λένε ξεκάθαρα πως αν θέλεις να «ζήσεις», πρέπει να μάθεις να «πεθαίνεις», να «τελειώνεις», να «εγκαταλείπεις», να «προδίδεις» ό,τι ακυρώνει την εξέλιξή σου. Το να γίνεις αυτό που γεννήθηκες να γίνεις, γιατί αλλιώς προδίδεις, εγκαταλείπεις, τελειώνεις και πεθαίνεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Συνειδητοποίησε πως αυτό που έχεις βαθιά να θεραπεύσεις είναι η συναισθηματικοποίηση, μια νοητική κατάσταση από ένα συνονθύλευμα πεποιθήσεων, φαντασίας, τραυμάτων και σκέψεων που δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με τα αληθινά σου συναισθήματα, το ποιος είσαι σήμερα, το εδώ και το τώρα. Αλλά σε γυρίζουν ξανά και ξανά σε καταστάσεις αποδυνάμωσης και σε αυτό που ήσουν κάποτε. Τότε που ήσουν εξαρτημένος, μικρός και αδύναμος. Και ενώ το σώμα σου στο τώρα καταρρέει, ακολουθώντας τη συναισθηματικοποίηση που παράγει ο νους σου, εσύ επιμένεις με τη λύσσα του εξαρτημένου να πάρεις αυτό που δεν υπάρχει από αυτόν που δεν το έχει, βουλιάζοντας στο βάλτο των παραισθήσεων και του παραλογισμού. Μην έχοντας καν την ικανότητα να διακρίνεις ότι αυτός δεν το έχει και δεν υπάρχει σε αυτόν, αυτό που θες, ώστε να κινηθείς σε νέες επιλογές πηγαίνοντας προς τα εκεί που αυτό που θες και υπάρχει και έχουν να στο δώσουν.

Το σώμα είναι ο πεντακάθαρος δείκτης που δείχνει ότι βρίσκεσαι σε εντελώς λάθος επιλογές και σου το δείχνει ξεκάθαρα μέσω της κατάρρευσης και της πλήρους αποδιοργάνωσής του. Ο χειμώνας που έρχεται με την ισχυρή παρουσία του Κρόνου, του Δία και του Πλούτωνα στον Αιγόκερω αλλά και του Ουρανού στον Ταύρο, στα ζώδια της γης δηλαδή που συμβολίζουν τη φυσική διάσταση, το σώμα, σου ξεκαθαρίζουν πως μόνο μαθαίνοντας να «ακούς» το σώμα σου, το οποίο δεν ψεύδεται ποτέ, θα οδηγηθεί από την καθήλωση και τις εξαρτήσεις προς την ελευθερία. Το σώμα σου ως έχει όμως κι έτσι όπως «μιλάει» καθαρά και όχι όπως το μεταφράζει ο νους σου. Συνειδητοποιώντας όπως λέει και ξεκάθαρα ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω πως οι κοινωνικές αρχές και οι κοινωνικές δομές του πολιτισμένου κόσμου, δεν δομήθηκαν υπέρ της ισορροπίας του ανθρώπου, αλλά υπέρ της προσωπικότητας, της αλαζονείας των εκάστοτε εξουσιών. Αγνοώντας πλήρως την ανθρώπινη διάσταση που εμπεριέχει τη θνητότητα και τη φθαρτότητα, και δημιουργώντας πολιτισμούς που λειτουργούν σαν «ναρκωτικά» αθανασίας. Σαφώς, όταν ο Πλούτωνας και μάλιστα σε μια τόσο δύσκολη θέση συμμετέχει πρωταγωνιστικά, το παιχνίδι μοιραία πάει εκεί που λέει, «ζωή» και «θάνατος». Και έρχεται κόντρα σε όλο αυτό το ψεύτικό κοινωνικό σκηνικό να σου θυμίσει πως είσαι μια αθάνατη ύπαρξη που κατοικεί μέσα σε έναν άνθρωπο, ατελή, ευάλωτο, φθαρτό, θνητό με όρια δυνατοτήτων, όρια ελέγχου και αντοχών. Έναν άνθρωπο που ενσαρκώθηκε για να εξελιχθεί και αυτό από μόνο του δηλώνει πως είναι ατελής και σε καμία περίπτωση αθάνατος. Η βασική προϋπόθεση λοιπόν του εξελίσσομαι είναι το να θυμάμαι ότι είμαι άνθρωπος που ολοκληρώνει στάδια εξέλιξης, που προχωρά στο επόμενο ως το τέλος της διαδρομής που θα έρθει κι η ώρα να αποχαιρετίσει και αυτό το σώμα που το φιλοξενεί, περνώντας τη σφαίρα και πάλι της ύπαρξης και της αθανασίας, ακολουθώντας καρμικά το επόμενο σώμα που θα γίνει πρόσκαιρα η κατοικία του για τις νέες περιπέτειες εξέλιξης.

 Το αδιέξοδο που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή ο καθένας μας χωριστά αλλά και η ανθρωπότητα αυτή καθεαυτή είναι ότι μέσα από την παραίσθηση της αθανασίας δεν «έκλεισαν», δεν κλάφτηκαν και δεν αποχαιρετίστηκαν όπως τους πρέπει οι προηγούμενες καταστάσεις, ώστε να ανοίξουν συμπαντικά οι καινούργιοι δρόμοι εξέλιξης, αυτοπραγμάτωσης, χαράς, δημιουργίας και ελευθερίας που δίνουν νόημα στο σκοπό της ζωής αυτό καθεαυτό. Και οι τέσσερις Πλανήτες στο ζώδιο του Αιγόκερω έρχονται καρμικά να καταστήσουν ξεκάθαρα τον συμπαντικό νόμο που λέει ότι για να πας προς… πρέπει να φύγεις από… Αν δεν κλείσεις και δεν ολοκληρώσεις καρμικά με αγάπη την προηγούμενη τάξη, με απλά λόγια, δεν θα ανοίξει ποτέ ο δρόμος για την επόμενη. Και θα υποφέρεις εγκλωβισμένος σε ένα φαύλο κύκλο σε μια άσκοπη επανάληψη που δεν έχει τίποτα να σου πει, παρά μόνο να σε αρρωσταίνει και να σε φθείρει τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό και πνευματικό επίπεδο, έως ότου ο πόνος να γίνει αφόρητος με μοναδικό σκοπό να αποφασίσεις να «κλείσεις» και να κάνεις το επόμενο βήμα προς τη ζωή. Παρατηρώντας με έκπληξη από τη στιγμή που το κάνεις, τον εαυτό σου σε όλα τα επίπεδα να γίνεται και πάλι «καινούργιος».